H σεζόν ξεκινάει και επίσημα για τον ΠΑΟΚ και η ανυπομονησία ήταν ίσως το συναίσθημα που χαρακτήρισε περισσότερο από κάθε άλλο το φετινό καλοκαίρι για τον κόσμο του Δικεφάλου. Και όχι άδικα. Ο Δικέφαλος μπαίνει σε μία νέα εποχή, με το τμήμα μπάσκετ να έχει αλλάξει επίπεδο και να κοιτάζει πλέον πολύ ψηλότερα.

Οι προηγούμενοι μήνες δεν έμοιαζαν με κανένα από τα καλοκαίρια των τελευταίων ετών. Ο ΠΑΟΚ πραγματοποίησε μεταγραφές που προκάλεσαν αίσθηση σε ολόκληρη την Ευρώπη, πρόσθεσε ποιότητα, εμπειρία και προσωπικότητα στο ρόστερ του και, κυρίως, άρχισε να χτίζει σε γερά θεμέλια το πρότζεκτ που φιλοδοξεί να τον επαναφέρει εκεί όπου θέλει να βρίσκεται.

Όλα αυτά, βέβαια, θα πρέπει να γίνουν «αγάλι-αγάλι», όπως έχει τονίσει χαρακτηριστικά ο Αντρέα Τρινκιέρι. Γιατί όσο εντυπωσιακές κι αν είναι οι κινήσεις που έχουν γίνει, δεν μπορεί μέσα σε λίγους μήνες να καλυφθεί μία ολόκληρη διαδρομή. Χρειάζεται χρόνος, δουλειά και υπομονή μέχρι ο ΠΑΟΚ να φτάσει πραγματικά εκεί όπου ονειρεύεται.

Το σημαντικότερο είναι πως η νέα σεζόν ξεκινά από μία εντελώς διαφορετική αφετηρία. Τα προηγούμενα χρόνια, ποιος θα μπορούσε πραγματικά να πιστέψει ότι ο ΠΑΟΚ θα πήγαινε σε μία διοργάνωση με Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό έχοντας έστω και μικρές πιθανότητες να φτάσει μέχρι την κατάκτησή της; Τώρα τα δεδομένα έχουν αλλάξει.

Ο Δικέφαλος γνωρίζει πως το έργο του παραμένει εξαιρετικά δύσκολο. Δεν είναι το φαβορί και κανείς δεν μπορεί να απαιτήσει από μία ομάδα που ουσιαστικά τώρα «χτίζεται» να κατακτήσει τα πάντα από την πρώτη της χρονιά.

Όμως υπάρχει μία τεράστια διαφορά: ο ΠΑΟΚ έχει πλέον τα όπλα για να… ταράξει τα νερά.

Ρόστερ γεμάτο ποιότητα και προσωπικότητα

Και αυτό γιατί στο ρόστερ υπάρχουν πλέον προσωπικότητες και ποιότητα που μπορούν να κρίνουν μεγάλα παιχνίδια.

Μπροστάρης είναι φυσικά ο Τσέντι Όσμαν, ο οποίος έδειξε ήδη από τα φιλικά γιατί συγκαταλέγεται στα κορυφαία «3άρια» του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Δίπλα του βρίσκεται το… κομπιούτερ που ακούει στο όνομα Νικ Καλάθης. Ακόμη και στα 37 του χρόνια, είναι πραγματικά δύσκολο να βρεις παίκτες με αντίστοιχο μπασκετικό IQ, ικανότητα στη δημιουργία και αντίληψη του παιχνιδιού.

Ο Τρέβορ Χάγκινς έχει ήδη δείξει την εκπληκτική έφεσή του στο σκοράρισμα και προσωπικά θεωρώ ότι μπορεί να αποτελέσει μία από τις μεγάλες εκπλήξεις του φετινού ΠΑΟΚ.

Υπάρχει φυσικά και ο Μάρκους Φόστερ, ο οποίος στο τουρνουά «Παύλος Γιαννακόπουλος» έστειλε το πρώτο σημαντικό μήνυμα: όταν η μπάλα… καίει, δεν φοβάται να πάρει την ευθύνη και να βγει μπροστά, ενώ απέδειξε πως θα είναι ένας από τους κορυφαίους σουτέρ στην ομάδα.

Ίσως το μεγαλύτερο δείγμα της αλλαγής επιπέδου του ΠΑΟΚ να μην βρίσκεται μόνο στα μεγάλα ονόματα, αλλά στο βάθος του ρόστερ.

Ο Μπριν Ταϊρί, ένας παίκτης που την περασμένη σεζόν εντυπωσίασε και αποτέλεσε έναν από τους πρωταγωνιστές των «ασπρόμαυρων», θα έχει πλέον δίπλα του συμπαίκτες αντίστοιχης ποιότητας.

Το ίδιο ισχύει και για τον Μπεν Μουρ. Ένας από τους κορυφαίους παίκτες της προηγούμενης χρονιάς δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική βασική επιλογή στη θέση του, καθώς ο Κάιλ Αλεξάντερ δημιουργεί έναν πολύ ισχυρό εσωτερικό ανταγωνισμό. Και αυτό από μόνο του λέει πολλά για το πόσο έχει αλλάξει ο ΠΑΟΚ μέσα σε λίγους μήνες.

Δεν θα μπορούσα, βέβαια, να μην αναφερθώ στον Κλιφ Ομορούγι. Κρατάω ιδιαίτερα τη δήλωση του Γιούρι Ζντοβτς, ο οποίος τον είχε χαρακτηρίσει «ακατέργαστο διαμάντι». Και ίσως αυτή να είναι η καλύτερη περιγραφή για την περίπτωσή του.

Δεν στέκομαι μόνο σε όσα παρουσίασε στο παρκέ προς το τέλος της περασμένης σεζόν. Περισσότερο μετρά η δουλειά, η διάθεση και το πάθος που έδειξε στις προπονήσεις.

Η πρόοδός του ήταν εντυπωσιακή. Ο Ομορούγι που ολοκλήρωσε τη σεζόν δεν θύμιζε σε τίποτα τον παίκτη που είχε πρωτοέρθει στον ΠΑΟΚ. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι παρέμεινε στο ρόστερ.

Και τώρα, έχοντας δίπλα του ακόμη μεγαλύτερη ποιότητα και αντιμετωπίζοντας καθημερινά ισχυρότερο ανταγωνισμό, έχει όλες τις προϋποθέσεις για να κάνει το επόμενο βήμα.

Φυσικά δεν είναι μόνο αυτοί. Στο ρόστερ προστέθηκαν ποιοτικές… πινελιές όπως ο Μήτρου-Λονγκ, ο Γκρέι και ο Μπαζίνας που θα πλαισιώνει τον ελληνικό κορμό που ήδη υπάρχει.

Ο ΠΑΟΚ δεν πηγαίνει πλέον στις διοργανώσεις για να είναι απλώς παρών. Πηγαίνει για να διεκδικήσει.

Δεν σημαίνει ότι θα κερδίσει τα πάντα από την πρώτη χρονιά. Δεν σημαίνει ότι ο δρόμος δεν θα έχει ήττες, δύσκολες βραδιές ή απογοητεύσεις. Ένα τόσο μεγάλο πρότζεκτ χρειάζεται χρόνο για να αποκτήσει τις βάσεις και τη σταθερότητα που απαιτούνται.

Όμως για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, ο ΠΑΟΚ έχει τη δυνατότητα να κοιτάζει μπροστά και να γνωρίζει ότι ο προορισμός δεν αποτελεί απλώς ένα μακρινό όνειρο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Οι έξι ξένοι του ΠΑΟΚ για τον ημιτελικό με τον Παναθηναϊκό – Η έκπληξη και οι κομμένοι