Ο ΠΑΟΚ κέρδισε δυο εβδομάδες με την παρουσία του στην 3η φάση του Europa League. Και τι έκανε; Τις ξόδεψε σε προβληματισμό και εσωστρέφεια. Ιβάν Σαββίδης και Ραζβάν Λουτσέσκου είχαν ένα meeting στις 15 Μαΐου το οποίο, ανεξάρτητα της κατάληξης της ιστορίας, είναι ιστορικό. Και αυτό διότι θα έχει αφήσει το στίγμα του στην ιστορία του ΠΑΟΚ, θα αποτελεί σημείο αναφοράς.
Από εκείνη τη στιγμή και μετά ο Ιβάν Σαββίδης κατέβασε τους πάντες από τη σκηνή και έμεινε μόνος τους. Αποφάσισε να μείνει μόνος του. Να βγει μπροστά εκείνος. Να πει ένα από τα πιο «εγώ αποφασίζω» στα χρόνια που διοικεί. Όχι πως δεν το λέει ή δεν γίνεται κάθε φορά στον ΠΑΟΚ. Αυτή τη φορά όμως, το έκανε εμφατικά.
Εχουν περάσει δέκα μέρες και στην ερώτηση «τι έχει συμβεί από τότε», η απάντηση είναι λίγο κλισέ αλλά ισχύει: πολλά και τίποτα. Πολλά διότι σε αυτό το δεκαήμερο έχουν γίνει κινήσεις, ζυμώσεις, προτάσεις, κρούσεις, συζητήσεις για προπονητή. Και ταυτόχρονα τίποτα διότι άπαντες είμαστε στο «περίμενε».
«Ο Ιβάν Σαββίδης δεν έχει αποφασίσει ακόμα» λένε όλοι. Μπορεί να επαναλειτουργήσει ο ΠΑΟΚ με τον Ραζβάν Λουτσέσκου στον πάγκο μετά από όλα όσα έχουν γίνει; Είναι έτοιμος ο οργανισμός για αλλαγή προπονητή και εφαρμογή νέου πλάνου;
Ο Ιβάν Σαββίδης βγήκε μπροστά. Θα γνωστοποιήσει την απόφασή του και από εκείνη τη στιγμή και μετά δεν πρέπει να χαθεί ούτε λεπτό. Οσο χρόνο είχε ο ΠΑΟΚ, τον ξόδεψε. Επρεπε να γίνει ολο αυτό; Και να και όχι. Οχι διότι έγιναν όλα άνω-κάτω. Ναι διότι έχω την αίσθηση πως κάποια στιγμή θα γινόταν, έτσι, face to face.
Το θέμα είναι ένα. Ο ΠΑΟΚ. Και το πως ο οργανισμός θα προχωρήσει από τη στιγμή που ο Ιβάν Σαββίδης πατήσει ξανά το play. Διότι έχει πατηθεί ένα pause που έχει φέρει σε όλους μας αμηχανία. Και προβληματισμό. Και πολλά ερωτηματικά.
