Ο Μπατίστ Σανταμαρία είναι το νέο χαφ του ΠΑΟΚ για τον σεζόν 2026-27 καθώς υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο.
Ο 32χρονος Γάλλος χαφ μετρά 249 ματς στην πρώτη κατηγορία της Γαλλίας, με τις φανέλες της Ανζέ, της Νις και της Ρεν. Ο Σανταμαρία καθιερώθηκε ως ένας box-to-box εσωτερικός μέσος, κυρίως λόγω της εικόνας του με την φανέλα την Ανζέ.
Ο Σανταμαρία αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος σε όλη τη διάρκεια της επαγγελματικής του καριέρας. Αφού πέρασε από τοπικούς συλλόγους στη Γαλλία, το 2013 μεταγράφηκε στη δεύτερη ομάδα της Τουρ. Μέσα σε λίγους μήνες καθιερώθηκε στην πρώτη ομάδα και συνέβαλε στην προσπάθεια του συλλόγου να διεκδικήσει την άνοδο στη Ligue 1 τα επόμενα τρία χρόνια. Παρότι ο στόχος δεν επιτεύχθηκε, οι εμφανίσεις του δεν πέρασαν απαρατήρητες και το καλοκαίρι του 2016 η Ανζέ τον απέκτησε.
Η εξέλιξή του όλα αυτά τα χρόνια συχνά δεν έλαβε την αναγνώριση που άξιζε. Δεν είναι πλέον ο μέσος που σκοράρει συχνά, όπως στα χρόνια της Τουρ, ούτε διακρίνεται για τις πολλές ασίστ. Ωστόσο, έχει εξελιχθεί σε έναν ποδοσφαιριστή με ένα ιδιαίτερα ολοκληρωμένο αγωνιστικό προφίλ. Διακρίνεται στην προώθηση της μπάλας προς το τελευταίο τρίτο του γηπέδου, αξιοποιεί την τεχνική του κατάρτιση για να διατηρεί την κυκλοφορία της ομάδας και ταυτόχρονα ξεχωρίζει για την ικανότητά του να ανακτά την κατοχή και να μεταφέρει γρήγορα το παιχνίδι στους πιο επιθετικογενείς συμπαίκτες του.
Τη σεζόν 2019-20 ο Σανταμαρία ξεκίνησε βασικός σε κάθε παιχνίδι της Ανζέ στη Ligue 1. Κανένας άλλος ποδοσφαιριστής της ομάδας δεν το κατάφερε, με μοναδική εξαίρεση τον αμυντικό Ρομέν Τομάς που μέτρησε 27 συμμετοχές ως βασικός. Ο Γάλλος χαφ ολοκλήρωσε τη χρονιά με ένα γκολ και μία ασίστ, σε μια ομάδα που σημείωσε συνολικά μόλις 28 τέρματα στο πρωτάθλημα. Η Ανζέ ξεκίνησε εντυπωσιακά τη σεζόν, κερδίζοντας τα πέντε από τα επτά πρώτα παιχνίδια της. Ωστόσο, στη συνέχεια έχασε τη σταθερότητά της, περνώντας δύο διαφορετικά σερί τεσσάρων αγώνων χωρίς νίκη, πριν τελικά τερματίσει στην 11η θέση, όταν η Ligue 1 διακόπηκε οριστικά από τις αρχές.
Υπό τις οδηγίες του Στεφάν Μουλέν, η Ανζέ διακρινόταν για τη σκληρή δουλειά χωρίς την μπάλα. Η ομάδα μπορούσε να προσαρμόζεται σε διάφορους σχηματισμούς, αν και βασικό της σύστημα ήταν το 4-1-4-1, με τον Σανταμαρία να αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος ή ο πιο βαθιά τοποθετημένος χαφ. Ακόμη και όταν η ομάδα χρησιμοποιούσε διατάξεις όπως 4-3-3, 3-5-2 ή 4-2-3-1, ο ρόλος του παρέμενε ο ίδιος. Παρ’ όλα αυτά, οι αρμοδιότητές του δεν περιορίζονταν μόνο στην ανάκτηση της κατοχής.
Η Ανζέ συγκαταλεγόταν στις κορυφαίες ομάδες της Ligue 1 στις πιέσεις στον χώρο του κέντρου, βρισκόταν στην όγδοη θέση στις πιέσεις στο επιθετικό τρίτο και στην τρίτη θέση στις πιέσεις στο αμυντικό τρίτο. Συνολικά, πραγματοποιούσε τις περισσότερες πιέσεις από κάθε άλλη ομάδα του πρωταθλήματος, στοιχείο που αποτυπώνει ξεκάθαρα τη φιλοσοφία της και την κατατάσσει στις πιο εργατικές ομάδες της κατηγορίας. Αυτό το αγωνιστικό στυλ ταίριαζε απόλυτα στα χαρακτηριστικά του Σανταμαρία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ: «Ανακοινώνεται τις επόμενες ώρες από την Άτλας ο Χόρχε Σάντσες»
Ο τότε 25χρονος μέσος πραγματοποίησε την πέμπτη υψηλότερη επίδοση σε πιέσεις στον χώρο του κέντρου, φτάνοντας τις 346. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι ανάμεσα στους δέκα κορυφαίους είχε το μεγαλύτερο ποσοστό επιτυχίας στις πιέσεις, με 33,2%, γεγονός που αναδεικνύει το αδιάκοπο τρέξιμο και τη μεγάλη του εργατικότητα. Αν και ο συνολικός αριθμός επηρεάστηκε από το γεγονός ότι αγωνίστηκε σε όλα τα παιχνίδια της σεζόν, τα στατιστικά ανά 90 λεπτά σε σύγκριση με τους υπόλοιπους μέσους κάτω των 25 ετών στη Ligue 1 δείχνουν την πραγματική του αξία. Μπορεί να μην ασκούσε τόσες πιέσεις όσες οι Βαλεντίν Ρονζιέ ή Χαμπίμπ Μαϊγκά, όμως η ισορροπημένη του προσέγγιση τού επέτρεπε να διατηρεί ποσοστό επιτυχίας στα τάκλιν κοντά στο 59%.
Το συγκεκριμένο ποσοστό συγκαταλεγόταν στα υψηλότερα της ηλικιακής του κατηγορίας στη Ligue 1. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο αποτελούσε βασικό κομμάτι του τρόπου παιχνιδιού της Ανζέ. Η έντονη δραστηριότητά του χωρίς την μπάλα έδινε στην ομάδα τη δυνατότητα να πιέζει αποτελεσματικά σε κάθε σημείο του γηπέδου. Ο Σανταμαρία συγκαταλεγόταν στους κορυφαίους του πρωταθλήματος σε αυτόν τον τομέα. Μπορεί να μην ήταν τόσο παραγωγικός όσο ο Βικτοριέν Ανγκμπάν, όμως το γεγονός ότι διατηρούσε ποσοστό επιτυχίας κοντά στο 60% στα τάκλιν, έχοντας παράλληλα μεγάλο αριθμό κερδισμένων μονομαχιών και πιέσεων στον χώρο του κέντρου, αποδείκνυε ότι ήταν ένας ιδιαίτερα σταθερός «κλέφτης» της μπάλας. Ο Βιλάν Σιπριέν παρουσίαζε επίσης υψηλό ποσοστό επιτυχίας στα τάκλιν, χωρίς όμως να ξεχωρίζει στην ανάκτηση κατοχής, ενώ ο Ρονζιέ συνδύαζε αποτελεσματικότητα και στα δύο στοιχεία.
Παράλληλα, ο Σανταμαρία κατέγραφε κατά μέσο όρο 7,04 ανακτήσεις κατοχής ανά 90 λεπτά, στοιχείο που υπογράμμιζε ακόμη περισσότερο τόσο τις προσωπικές του αρετές όσο και τον τρόπο με τον οποίο η Ανζέ αξιοποιούσε τα χαρακτηριστικά του. Με την μπάλα στα πόδια ήταν εξίσου σημαντικός για την ομάδα του. Πρόκειται για έναν ιδιαίτερα αξιόπιστο μέσο στην κυκλοφορία, ο οποίος μπορεί να προωθήσει αποτελεσματικά το παιχνίδι, είτε μεταφέροντας ο ίδιος την μπάλα είτε «σπάζοντας» τις γραμμές του αντιπάλου με τις μεταβιβάσεις του.
