H ευρωπαϊκή διαδρομή του ΠΑΟΚ ολοκληρώθηκε στο Μπέργκεν, με τον Δικέφαλο να γνωρίζει την ήττα με 3-2 από την Μπραν και να αποχαιρετά το Europa Conference League. Μια πορεία που είχε από νωρίς αρκετές διακυμάνσεις, αλλά ανέδειξε με ιδιαίτερα έντονο τρόπο ένα πρόβλημα που αποδείχθηκε καθοριστικό: την αμυντική λειτουργία της ομάδας.

Στα έξι παιχνίδια των προκριματικών ο ΠΑΟΚ δέχθηκε συνολικά δέκα γκολ. Η Ντινάμο Κιέβου βρήκε δύο φορές τον δρόμο προς τα δίχτυα, η Άντερλεχτ σκόραρε τέσσερις φορές και άλλα τέσσερα τέρματα ήρθαν από την Μπραν στα δύο παιχνίδια. Ο αριθμός από μόνος του είναι ενδεικτικός, καθώς μεταφράζεται σε περισσότερα από 1,5 γκολ παθητικό ανά αναμέτρηση.

Την ίδια στιγμή, ο Γίρι Παβλένκα κατάφερε να διατηρήσει ανέπαφη την εστία του μόλις σε ένα από τα έξι παιχνίδια. Και αυτό συνέβη στη ρεβάνς με τη Ντινάμο Κιέβου, στην Τούμπα. Το στοιχείο αυτό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν συνδυαστεί με την εικόνα του ΠΑΟΚ μακριά από την έδρα του.

Η διαφορά εντός και εκτός Τούμπας

Από τα δέκα γκολ που δέχθηκε συνολικά ο Δικέφαλος, τα οκτώ σημειώθηκαν εκτός έδρας. Πρόκειται για έναν αριθμό που αποτυπώνει με σαφήνεια τη δυσκολία που αντιμετώπισε η ομάδα στα εκτός έδρας παιχνίδια της και δείχνει πως η αμυντική της συμπεριφορά δεν είχε την ίδια σταθερότητα όταν απομακρυνόταν από την Τούμπα.

Δεν είναι μόνο τα γκολ, όμως, που προκαλούν προβληματισμό. Είναι και ο τρόπος με τον οποίο αυτά ήρθαν. Στα πέντε από τα έξι παιχνίδια των προκριματικών ο ΠΑΟΚ βρέθηκε να κυνηγάει στο σκορ, καθώς δέχθηκε πρώτος γκολ. Μοναδική εξαίρεση αποτέλεσε το πρώτο παιχνίδι με τη Ντινάμο Κιέβου στην Τούμπα, όπου ο Δικέφαλος ήταν εκείνος που πήρε πρώτος το προβάδισμα.

Η ανάγκη να αντιδρά συνεχώς μετά από ένα γκολ αντιπάλου δημιούργησε επιπλέον πίεση και ανάγκασε τον ΠΑΟΚ να παίζει μεγάλο μέρος των αγώνων του σε κατάσταση κυνηγιού. Στο τέλος, η αστάθεια αυτή αποδείχθηκε καθοριστική.

Τα συνεχόμενα «πειράματα» στα στόπερ

Ένα ακόμη στοιχείο που φανερώνει την έλλειψη απόλυτης σταθερότητας στα μετόπισθεν είναι οι συνεχείς αλλαγές στο κεντρικό αμυντικό δίδυμο.

Ο Αλέσιο Λίσι χρησιμοποίησε διαφορετικούς συνδυασμούς στα έξι ευρωπαϊκά παιχνίδια, χωρίς να δείξει ότι έχει καταλήξει σε ένα δίδυμο που να θεωρεί αδιαπραγμάτευτο. Στα παιχνίδια με την Ντινάμο, αλλά και στην πρώτη αναμέτρηση απέναντι στην Άντερλεχτ, ο Παντελής Χατζηδιάκος και ο Γιάννης Μιχαηλίδης αποτέλεσαν το βασικό δίδυμο στο κέντρο της άμυνας.

Στη ρεβάνς με τους Βέλγους, λόγω και της συμπλήρωσης καρτών από τον Χατζηδιάκο, ο Ελουστόντο πήρε θέση δίπλα στον Μιχαηλίδη. Στο πρώτο παιχνίδι με την Μπραν στην Τούμπα οι επιλογές διαφοροποιήθηκαν ξανά, με τον Ελουστόντο και τον Χατζηδιάκο να συνθέτουν το δίδυμο στα στόπερ.

Και στο Μπέργκεν, όπου κρινόταν η ευρωπαϊκή συνέχεια του ΠΑΟΚ, ο Μιχαηλίδης επέστρεψε στο αρχικό σχήμα, παίρνοντας τη θέση του Ισπανού.

Οι αλλαγές αυτές δεν αποτελούν από μόνες τους απόδειξη ότι κάποιος ποδοσφαιριστής δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις. Δείχνουν, όμως, πως μέχρι το τελευταίο ευρωπαϊκό παιχνίδι ο ΠΑΟΚ δεν είχε αποκτήσει την απαιτούμενη σταθερότητα στο κέντρο της άμυνας.

Και όταν μια ομάδα δέχεται δέκα γκολ σε έξι ευρωπαϊκές αναμετρήσεις, ενώ στα πέντε από τα έξι παιχνίδια βρίσκεται πρώτη πίσω στο σκορ, η συζήτηση για την αμυντική της λειτουργία δεν μπορεί να περάσει σε δεύτερη μοίρα.

Ο αποκλεισμός από την Μπραν είναι πλέον γεγονός. Αυτό που μένει για τον ΠΑΟΚ είναι να εντοπίσει τα αίτια της ευρωπαϊκής του αποτυχίας και, κυρίως, να βρει τις λύσεις ώστε η αμυντική αστάθεια που χαρακτήρισε αυτά τα παιχνίδια να μην μεταφερθεί και στη συνέχεια της σεζόν.