Ο πάτερ Λίβυος Χαράλαμπος Παπαδόπουλος, κληρικός και συγγραφέας γράφει για τους επτά οπαδούς του ΠΑΟΚ, που έχασαν τη ζωή τους στο δυστύχημα στη Ρουμανία και συγκινεί.
Αναλυτικά:
«Από τη μέρα που γεννήθηκα είμαι ΠΑΟΚ. Όχι για τα κύπελλα και τους τίτλους, αλλά για τον λαό του.
Για εκείνους που ταξίδευαν παντού, που γέμιζαν γήπεδα και δρόμους με τραγούδι, που τραγουδούσαν ακόμη και τις ήττες του. Για έναν κόσμο που δεν έμαθε να αγαπά μόνο όταν κερδίζει, αλλά κυρίως όταν πονά. Έναν λαό που ήξερε να κάνει το τραύμα θαύμα και την πληγή πηγή ζωής.
Μου άρεσε που δεν ανήκα στους νικητές της ιστορίας, αλλά σε εκείνους που, ακόμη κι όταν έχαναν, έμεναν όρθιοι. Δυνατοί, περήφανοι και ελεύθεροι. Που μετέτρεπαν την ήττα σε δύναμη και τη σιωπή σε τραγούδι.
Σήμερα όμως η καρδιά βαραίνει. Εφτά παιδιά χάθηκαν άδικα. Εφτά ζωές κόπηκαν στη μέση, πριν προλάβουν να χαρούν, να ονειρευτούν, να ζήσουν. Και ολόκληρη η Τούμπα έσκυψε το κεφάλι μαζί τους.
Το πιο δυνατό σύνθημα της Θύρας 4 δεν ειπώθηκε με λόγια. Ήταν η απόκοσμη σιωπή του γηπέδου. Μια σιωπή γεμάτη πόνο και προσευχή. Ένας βαθύς αναστεναγμός που ανέβηκε στον ουρανό, σαν κραυγή χωρίς φωνή.
Και ίσως δεν είναι τυχαίο πως μια ομάδα που γεννήθηκε από το τραύμα του ξεριζωμού και της προσφυγιάς, στα εκατό της χρόνια φέτος, στα γεννέθλια της, συναντά ξανά τον πόνο στην πορεία της.
Ο πόνος τη γέννησε και ο πόνος τη συνοδεύει. Γιατί ο ΠΑΟΚ υπήρξε η ομάδα των ηττημένων της ιστορίας, αλλά ποτέ των ηττημένων της ζωής. Είναι η ομάδα εκείνων που έμαθαν να σηκώνονται, να αντέχουν και να συνεχίζουν.
Οι σημερινοί ηττημένοι θα γίνουν αυριανοί νικητές.
Ο Θεός να αναπαύσει τις ψυχές των παιδιών μας με την ευχή να ζούμε πιο συνειδητά, να αγαπάμε πιο βαθιά και να προστατεύουμε τη ζωή σαν το πιο ιερό δώρο.
-π. Λίβυος-»
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Τα νέα για τον πολυτραυματία οπαδό του ΠΑΟΚ – «Αν είχε ταξιδέψει χθες υπήρχε κίνδυνος μόνιμης βλάβης»
