Μέσα σε λιγότερο από 24 ώρες, ο ΠΑΟΚ πέρασε από την προοπτική της κορυφής στον προβληματισμό και την έντονη αμφισβήτηση.
Το βράδυ της Κυριακής, οι «ασπρόμαυροι» είχαν μπροστά τους μια μεγάλη ευκαιρία. Με νίκη απέναντι στην Καλαμάτα θα έπιαναν τον Παναθηναϊκό στην πρώτη θέση της βαθμολογίας. Το βράδυ της Δευτέρας, όμως, η πραγματικότητα ήταν εντελώς διαφορετική. Το 1-3 από την ομάδα της Μεσσηνίας στην Τούμπα δημιούργησε μια κατάσταση στην οποία η χαμένη ευκαιρία για την κορυφή μοιάζει πλέον με το μικρότερο από τα προβλήματα του Δικεφάλου.
Και αυτό διότι το αποτέλεσμα ήταν μόνο η μία πλευρά του νομίσματος. Η άλλη, και σαφώς πιο ανησυχητική, ήταν η αγωνιστική παρουσία του ΠΑΟΚ. Μια ομάδα χωρίς συνοχή, χωρίς καθαρό μυαλό, χωρίς την παραμικρή ένδειξη ότι μπορούσε να επιβάλει τους δικούς της κανόνες μέσα στο γήπεδο. Οι ποδοσφαιριστές του Αλέσιο Λίσι έμοιαζαν εγκλωβισμένοι σε μια κατάσταση από την οποία δεν μπορούσαν να βρουν διέξοδο.
Ακόμη και όταν προσπαθούσαν να δημιουργήσουν κάτι, έδιναν την εντύπωση πως δεν υπήρχε ούτε σχέδιο ούτε τρόπος για να το υλοποιήσουν. Απέναντί τους, βέβαια, είχαν μια Καλαμάτα που μόνο ως νεοφώτιστη δεν παρουσιάστηκε. Μια ομάδα με ξεκάθαρο αγωνιστικό προσανατολισμό, αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα. Δεν πήγε στην Τούμπα για να περιμένει τον ΠΑΟΚ, να κλειστεί στην περιοχή της και να αναζητήσει μια ευκαιρία στην αντεπίθεση. Προσπάθησε να χτίσει τις επιθέσεις της από πίσω, να κρατήσει τις γραμμές της ψηλά και να παίξει το ποδόσφαιρο που γνωρίζει. Και το σημαντικότερο; Δεν εγκατέλειψε το πλάνο της. Το υπηρέτησε μέχρι το τέλος και ανταμείφθηκε με μια νίκη που δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ: Το δύσκολο πρόγραμμα του ΠΑΟΚ μέχρι την επόμενη διακοπή
Το χειροκρότημα των φίλων του ΠΑΟΚ προς τους ποδοσφαιριστές της Καλαμάτας μετά το τελευταίο σφύριγμα ήταν ίσως η πιο χαρακτηριστική εικόνα της βραδιάς. Παρά την απογοήτευση για όσα είχαν παρακολουθήσει από τη δική τους ομάδα, αναγνώρισαν την προσπάθεια και την ανωτερότητα του αντιπάλου. Και αυτό από μόνο του λέει πολλά.
Η διαχείριση της κρίσης και το ντέρμπι με τον Ηρακλή
Από εδώ και πέρα, το ζητούμενο για τον ΠΑΟΚ δεν είναι να εξηγήσει απλώς τι πήγε στραβά. Είναι να καταφέρει να διαχειριστεί όσα προκάλεσε αυτή η ήττα. Σε τέτοιες περιπτώσεις, άλλωστε, η συζήτηση ξεφεύγει πολύ γρήγορα από τα όρια ενός αγώνα. Ξαφνικά, όλα τίθενται υπό αμφισβήτηση. Οι επιλογές του προπονητή, η ποιότητα του ρόστερ, ο τρόπος λειτουργίας της ομάδας, οι αποφάσεις που πάρθηκαν το καλοκαίρι. Όλα μπαίνουν στο ίδιο τραπέζι και πολλές φορές η ένταση της στιγμής δεν επιτρέπει μια ψύχραιμη αξιολόγηση.
Αυτό ακριβώς είναι που καλούνται να αποφύγουν οι άνθρωποι του ΠΑΟΚ. Όχι να αγνοήσουν τα προβλήματα, ούτε να προσπαθήσουν να τα κρύψουν κάτω από το χαλί. Αντιθέτως, οφείλουν να τα αναγνωρίσουν, να τα αξιολογήσουν και να αναζητήσουν λύσεις. Χωρίς πανικό, αλλά και χωρίς την παραμικρή διάθεση να υποτιμήσουν όσα συνέβησαν απέναντι στην Καλαμάτα. Το πρόγραμμα, πάντως, δεν αφήνει πολλά περιθώρια για παρατεταμένη εσωστρέφεια.
Την Κυριακή ακολουθεί το εντός έδρας ντέρμπι με τον Ηρακλή. Μια αναμέτρηση που, ανεξάρτητα από την αγωνιστική κατάσταση και τη δυναμικότητα των δύο ομάδων, αποκτά πλέον πολύ μεγαλύτερη σημασία για τον Δικέφαλο. Δεν είναι μόνο το γόητρο ενός ντέρμπι της Θεσσαλονίκης. Είναι κυρίως η ανάγκη του ΠΑΟΚ να αντιδράσει. Να δείξει ότι μπορεί να αφήσει πίσω του μια τόσο κακή εμφάνιση και να επιστρέψει στις νίκες, προτού η απογοήτευση μετατραπεί σε μια κατάσταση που θα αρχίσει να επηρεάζει συνολικά την πορεία του.
Γιατί, όσο κι αν αναλύσουμε τα δεδομένα, όσο κι αν αναζητήσουμε εξηγήσεις και ευθύνες, στο ποδόσφαιρο υπάρχει μια πραγματικότητα που δεν αλλάζει: Οι κρίσεις δεν τελειώνουν με συζητήσεις. Τελειώνουν με νίκες. Και αυτή τη στιγμή ο ΠΑΟΚ χρειάζεται περισσότερο από οτιδήποτε άλλο ένα θετικό αποτέλεσμα. Ακόμη κι αν αυτό δεν συνοδευτεί από μια εντυπωσιακή εμφάνιση. Ακόμη κι αν χρειαστεί να έρθει με δυσκολία.
Η νίκη απέναντι στον Ηρακλή δεν θα εξαφανίσει αυτομάτως τα προβλήματα που ανέδειξε η Καλαμάτα. Θα δώσει, όμως, στην ομάδα τη δυνατότητα να πάρει μια ανάσα, να περιορίσει την πίεση και να αντιμετωπίσει την κατάσταση με μεγαλύτερη ηρεμία. Άλλωστε, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν ο ΠΑΟΚ έκανε μια κακή εμφάνιση. Αυτό το είδαν όλοι. Το ερώτημα είναι αν πρόκειται για μια μεμονωμένη βραδιά ή για την πρώτη σοβαρή ένδειξη ότι υπάρχουν βαθύτερα αγωνιστικά ζητήματα. Κάθε ομάδα, ακόμη και εκείνες που στο τέλος της χρονιάς πετυχαίνουν τους στόχους τους, δικαιούται μια κακή μέρα.
Ένα παιχνίδι στο οποίο τίποτα δεν λειτουργεί σωστά, οι επιλογές δεν βγαίνουν και ο αντίπαλος εκμεταλλεύεται κάθε αδυναμία. Το πρόβλημα αρχίζει όταν αυτή η κακή μέρα αποκτά συνέχεια. Αυτό είναι που πρέπει να αποτρέψει ο ΠΑΟΚ. Να φροντίσει ώστε το 1-3 από την Καλαμάτα να καταγραφεί ως μια οδυνηρή, αλλά μεμονωμένη παρένθεση στη φετινή του διαδρομή. Και όχι ως η αφετηρία μιας περιόδου αμφισβήτησης, εσωστρέφειας και αγωνιστικής ανασφάλειας.
Η Κυριακή, λοιπόν, δεν προσφέρει απλώς την ευκαιρία για τρεις βαθμούς. Προσφέρει την πρώτη δυνατότητα να αποδειχθεί ότι ο ΠΑΟΚ διαθέτει τον χαρακτήρα και τις αντοχές για να αντιδράσει. Γιατί οι εξηγήσεις μπορούν να περιμένουν.
Οι αναλύσεις μπορούν να συνεχιστούν και οι συζητήσεις δεν πρόκειται να σταματήσουν. Αυτό που δεν μπορεί να περιμένει είναι η αντίδραση. Και αυτή πρέπει να έρθει μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου.
