Σε μια βραδιά απόλυτης κυριαρχίας, όπου η Παρί Σεν Ζερμέν συνέτριψε την Ίντερ με 5-0 και κατέκτησε το πρώτο Champions League της ιστορίας της, τα βλέμματα στράφηκαν -και δικαίως- στον άνθρωπο που άλλαξε την ιστορία του συλλόγου: τον Λουίς Ενρίκε.
Κι όμως, η πιο δυνατή στιγμή δεν ήταν τα γκολ. Δεν ήταν οι πανηγυρισμοί. Ήταν το μπλουζάκι του προπονητή της Παρί, που απεικόνιζε την πολυαγαπημένη του κόρη, Χάνα που έφυγε απο τη ζωή, να κρατά μια σημαία της PSG, δίπλα στον πατέρα της.
Η Χάνα, που «έσβησε» το 2019 σε ηλικία μόλις 9 ετών, έπειτα από μάχη με τον καρκίνο. Ένα χτύπημα ζωής που θα λύγιζε οποιονδήποτε.
Ο Ισπανός τεχνικός, μετά την προσωπική του τραγωδία, αποσύρθηκε για καιρό από την προπονητική. Όχι γιατί ήθελε να σταματήσει, αλλά γιατί η καρδιά του είχε αδειάσει.
Και όμως, γύρισε. Γύρισε για να φτιάξει κάτι αληθινό. Όχι ένα σύνολο με αστέρες, αλλά μια ομάδα με ψυχή, με αρχές, με ανθρώπινες ιστορίες. Όπως αυτή του Ντουέ. Όπως αυτή του Κβαρατσχέλια. Όπως η δική του.
Μετά τη λήξη του τελικού, ο Λουίς Ενρίκε σήκωσε το τρόπαιο κοιτώντας τον ουρανό. Όχι απλά για να ευχαριστήσει τη μοίρα. Αλλά γιατί ήξερε ότι κάπου εκεί, ψηλά, τον έβλεπε η κόρη του. Η Τσάνα ήταν μαζί του. Στην καρδιά του. Στο μπλουζάκι του. Στην εικόνα της, που χαμογελούσε κρατώντας τη σημαία της Παρί.
«Σήμερα η Χάνα θα ηταν εδώ θα έτρεχε μαζί μας», δήλωσε ο Ενρίκε που είδε και το πανό των φιλάθλων, αφιερωμένο σε αυτόν και την κόρη του και οι δημοσιογράφοι δάκρυσαν.
Αυτό το Champions League δεν ανήκει μόνο στην Παρί. Ανήκει σε εκείνη. Ανήκει σε κάθε παιδί που έφυγε νωρίς, σε κάθε πατέρα που συνεχίζει, κουβαλώντας την απουσία σαν φλόγα.
