Στη συνέντευξη που παραχώρησε ο Ραζβάν Λουτσέσκου στην Ολλανδία, αναφέρθηκε στα όσα έλειπαν από τον ΠΑΟΚ την περσινή χρονιά αλλά και σε θέματα που αφορούν τη νοοτροπία παικτών. Ο Ρουμάνος τεχνικός αναφέρθηκε και στη νοοτροπία που έχουν κάποιοι ποδοσφαιριστές που έρχονται στην Ελλάδα.
Δεδομένου ότι έχετε στο μυαλό σας όλους τους περσινούς αγώνες, τι είναι αυτό που δεν πήγε καλά και χρίζει διόρθωσης;
«Έχω ήδη αναφέρει τι ακριβώς θα ήθελα να δω διαφορετικά σε σχέση με πέρσι, αλλά αξίζει να κάνουμε μια ανάλυση πάνω σε αυτό.
Πρώτα από όλα είναι για μένα το θέμα της ενότητας. Όταν το γκρουπ είναι σκληρό και ο δεσμός μεταξύ των παικτών είναι δυνατός τότε θα είναι έτοιμοι για να παίξουν με έναν διαφορετικό τρόπο. Όταν θα βγουν στο γήπεδο με αυτή την νοοτροπία να τρέχουν όλοι στο γήπεδο, τότε θα υπάρχουν τα αποτελέσματα. Να ξέρει ο ένας παίκτης, ότι θα τρέξει και για τον άλλον, θα τρέξει για την ομάδα, για το σύνολο.
Θυμάμαι πριν από δυο χρόνια, ο Μουργκ είχε πει σε έναν από τους συνεργάτες μου ότι εκείνη η ομάδα σε έκανε να νιώθεις… ντροπή αν δεν τρέχεις. Γιατί εκείνη η ομάδα έτρεχε. Έτρεχαν όλοι σαν… τρελοί! Ο ένας για τον άλλον και υπήρχε αυτή η ευχαρίστηση να τρέχουν οι παίκτες και πρακτικά μέσα από αυτό βγαίνουν πολλά συμπερασματα.
Σε αυτή την σεζόν που πήραμε το πρωτάθλημα είχαμε τον έλεγχο σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια που παίξαμε, δημιουργήσαμε πολλές ευκαιρίες σε κάθε αγώνα, σκοράραμε πολλά γκολ. Γνωριζόμαστε τι έπρεπε να γίνει όταν χάναμε την μπάλα. Έπρεπε να είμαστε πολύ καλά προετοιμασμένοι και με μια πολύ δυνατή νοοτροπία να αντιδράσουμε. Να βγάζουμε μια αντίδραση να πάμε σε επανάκτηση της μπάλας ή να σταματήσουμε την επιθετική μετάβαση του αντιπάλου για να μην δεχόμαστε επιθέσεις.
Θα σας δώσω δυο στοιχεία – παραδείγματα για να καταλάβετε τι έχει συμβεί τις τελευταίες δυο σεζόν και πως επηρέασαν την εικόνα μας, για να γίνουν και οι απαραίτητες συγκρίσεις.
Την χρονιά που πήραμε τον τίτλο επανακτήσαμε την κατοχή της μπάλας 100 φορές στο μισό γήπεδο του αντιπάλου. Όλα αυτά με το πρέσινγκ, με την άμεση αντίδραση και με την… μάχη μέσα στο γήπεδο. Φανταστείτε πόσες ευκαιρίες δημιουργήσαμε μέσα από αυτά τα κλεψίματα στο μισό του αντιπάλου, πόσα γκολ προήλθαν μέσα από αυτό το πρέσινγκ. Όταν την επόμενη σεζόν έγιναν 100 λιγότερα κλεψίματα στο μισό του αντιπάλου, μπορείτε να καταλάβετε πόσο χάσαμε από αυτό. Ακόμα και παρά το γεγονός ότι δεν είχαμε τις ίδιες επιδόσεις σε αυτόν τον τομέα, σκοράραμε πολλά γκολ στο πρωτάθλημα. Αλλά στην σύγκριση με τα γκολ που βάλαμε την σεζόν του πρωταθλήματος είναι πολύ λιγότερα.
Το δεύτερο στοιχείο που έκανε την διαφορά είναι ότι την περσινή σεζόν επανακτήσαμε την κατοχή 150 φορές λιγότερες στα επόμενα έξι δευτερόλεπτα που χάναμε την μπάλα, σε σύγκριση με την χρονιά που η ομάδα πήρε τον τίτλο. Τι σημαίνει αυτό; 150 μπάλες που δόθηκε χώρος στον αντίπαλο να βγει από το δικό του μισό και να έρθει στο δικό μας μισό γήπεδο για να κάνει επίθεση. Δεν αναφέρομαι σε ευκαιρίες ή γκολ που δεχτήκαμε αλλά για τα τρεξίματα που έπρεπε να κάνουμε προς τα πίσω, επειδή δεν μπορέσαμε να διαχειριστούμε αυτές τις αντιδράσεις σωστά στις στιγμές που χάναμε την μπάλα.
Ειναι ένα ακόμα πολύ σημαντικό ζήτημα αυτό για εμάς που πρέπει να βελτιώσουμε φέτος. Δεν θυμάμαι ακριβώς τους αριθμούς, αλλά πρέπει να ειναι εννέα παιχνίδια στο πρωτάθλημα, που μπορεί να ειναι και περισσότερα αν βάλουμε μέσα και τα ευρωπαϊκά, όπου σκοράραμε πρώτοι και δεν κερδίσαμε. Την προηγούμενη χρονιά, αυτή δηλαδή που πήραμε το πρωτάθλημα, όταν μπαίναμε μπροστά στο σκορ σήμαινε… νίκη. Όταν σκοράρεις σημαίνει ότι είσαι δυνατός, ότι παίρνεις ψυχολογία. Όταν όμως σκοράρεις πρώτος και δεν κερδίζεις σημαίνει ότι πνευματικά δεν ειναι καλά η ομάδα. Αυτή είναι η διαφορά. Πρέπει να έχουμε αυτή την σκληρή νοοτροπία, αυτό προέρχεται μέσα από την ενότητα. Αυτό το λέω κάθε μέρα στους παίκτες: ενότητα, ενότητα, ενότητα!
Όταν έχεις ενότητα, έχεις έναν κοινό στόχο. Να παλέψουν όλοι μαζί, να τρέξουν όλοι μαζί, να βγάλουν αντίδραση όλοι μαζί, να αμυνθούν όλοι μαζί. Αυτός είναι ο δρόμος για να έχουμε μια καλύτερη χρονιά».
Επαιξε ρόλο το γεγονός πως έληγαν 13 συμβόλαια;
«Δεν ξέρω τι μπορεί να έχει στο μυαλό του ο κάθε παίκτης. Πάντα στον ΠΑΟΚ έχουμε αυτές τις καταστάσεις. Σας το λεω με πάσα ειλικρίνεια πως αυτό που δεν πήγε καλά πέρσι, ήταν ότι κάθε άνθρωπος μέσα στην ομάδα μετά την κατάκτηση του τίτλου είχε διαφορετική νοοτροπία. Ήταν το 4ο στην ιστορία του ΠΑΟΚ και ήρθε με έναν φανταστικό τρόπο με τέσσερις νίκες σερί σε ντέρμπι και η τελευταία αγωνιστική στο γήπεδο του Άρη η νίκη μας έδωσε τον τίτλο. Κανένας δεν πίστευε ότι θα μπορεί να συμβεί αυτό στην αρχή εκείνης της χρονιάς. Φτάσαμε στους προημιτελικούς του Conference League, σε συνδυασμό με το πρωτάθλημα ήταν μια τεράστια επιτυχία για τον ΠΑΟΚ. Όταν δεν είσαι συνηθισμένος ως ομάδα να κερδίζεις κάτι και την επόμενη μέρα να το ξεχνάς, για να πηγαίνεις για τον επόμενο στόχο, συμβαίνει αυτό που συνέβη σε εμάς την περσινή χρονιά.
Κάθε παίκτης ξεχωριστά πρέπει να μπορεί να διαχειρίζεται μια μεγάλη επιτυχία. Δεν ξέρω αν στο ρόστερ είναι πάνω από 5-6 παίκτες που να ξέρουν να κερδίζουν και να συνεχίζουν ξεχνώντας την κατάκτηση ενός τίτλου. Οι περισσότεροι έχουν κατακτήσει 1-2 τίτλους μάξιμουμ και είναι μια κατάσταση που πρέπει να γνωρίζουν πως να την διαχειριστούν, γιατί το μεγαλύτερο ποσοστό των παικτών δεν έχουν κερδίσει κάτι στην καριέρα τους.
Όταν αρχίζει να κερδίζει τίτλους ένας παίκτης, αρχίζει να αισθάνεται διαφορετικά. Μετά υπήρχε αυτό το στόρι σχετικά με την ομάδα που πήρε το πρωτάθλημα και όσοι ήρθαν μετά έπρεπε να παίζουν και αυτοί. Οι καινούργιοι παίκτες είχαν το σκεπτικό «α, ήρθα στην Ελλάδα άρα πρέπει να παίζω συνέχεια». Όχι δεν είναι έτσι! Το ελληνικό πρωτάθλημα είναι πραγματικά δύσκολο!
Είναι ένα από τα πιο δύσκολα πρωταθλήματα στην Ευρώπη. Όχι εντυπωσιακό, δεν αναφέρομαι σε αυτό το κομμάτι, δεν είναι η υψηλότερη ποιότητα, αλλά είναι πραγματικα πολύ δύσκολο πρωτάθλημα. Γιατί είναι πολύ δύσκολο; Για πολλούς και διάφορους λόγους.
Υπάρχουν πέντε ομάδες ψηλα στην βαθμολογία που δίνουν μάχες και ντέρμπι μεταξύ τους. Σε αυτά τα παιχνίδια ξοδεύεται πολλή πνευματική και σωματική ενέργεια. Είσαι… κατεστραμμένος μετά από αυτά τα ντέρμπι, ανεξαρτήτου αποτελέσματος. Γιατί οι υπόλοιπες ομάδες του πρωταθλήματος είναι πολύ aggressive, παίζουν καλά αμυντικά και ειναι σωστά προετοιμασμένες για να κλείσουν τους χώρους.
Είναι οι αντιδράσεις του κόσμου που αφήνουν πολύ συναίσθημα στο γήπεδο. Στην Ελλάδα την μια μέρα είσαι ο καλύτερος και την επόμενη είσαι… χαζός και την επόμενη ξανά είσαι ο καλύτερος. Πηγαίνεις από την μια άκρη στην άλλη, πάρα πολύ γρήγορα.
Επίσης στην Ελλάδα είναι όλες αυτές οι ιστορίες με τις αποφάσεις των διαιτητών, που μπορεί να επηρεάσουν την ψυχολογία των παικτών. Οι αποφάσεις των διαιτητών που ευνοούν μια συγκεκριμένη ομάδα και δημιουργούν δυναμικές και πίεση στους άλλους.
Είναι πολλά πράγματα που κάνουν το ελληνικό πρωτάθλημα είναι από τα πιο δύσκολα στην Ευρώπη.»
