Η ποδοσφαιρική ομάδα του ΠΑΟΚ δυστυχώς ακόμη είναι κολλημένη στην λάσπη. Γενικά κολλημένη! Το κόλλημα της διοίκησης στις μεταγραφικές υποθέσεις καλοκαίρι και χειμώνα και στη συνέχεια αυτά του Λουτσέσκου έχουν φέρει τον Δικέφαλο σε έναν βάλτο, από τον οποίο δεν λέει να βγει.

Σε κάθε ματς μπορεί να υπάρχει μία δικαιολογία. Μείναμε με δέκα παίκτες. Έμειναν οι αντίπαλοι με δέκα παίκτες και κανανε καθυστερήσεις. Είχαμε τραυματισμούς. Είχαμε ευκαιρίες. Παίξαμε καλά. Αν είχαμε Μεϊτέ…

Απο δικαιολογίες φέτος χορτάσαμε. Η αλήθεια είναι όμως, ότι ο ΠΑΟΚ απο το καλοκαίρι ως τώρα, παρουσιάζει την ίδια εικόνα. Είναι σοφτ, αφελής και έγινε λουζερ. Πάντα βρίσκει έναν τρόπο να χάσει. Δεν έχει κερδίσει κανέναν!

Και όσο και αν ενοχλεί η FCSB είναι καλύτερη απο τον ΠΑΟΚ φέτος. Για αυτό άλλωστε, ήταν ψηλά στη βαθμολογία. Σε δύο αγώνες απέναντι στον ΠΑΟΚ είχε όσα λείπουν απο τους ασπρόμαυρους. Ήταν σκληρή στις προσωπικές μονομαχίες, συμπαγής, είχε καθαρό μυαλό ώστε να διαχειριστεί τις καταστάσεις. Απέφυγε τις τσαπατσουλιές στην άμυνα της, είχε καλή και ουσιώδης κυκλοφορία στο μισό του αντιπάλου.

Κυρίως οι Ρουμάνοι, έδειξαν μία ομαδα με χημεία και νοοτροπία. Συγκεντρωμένοι πως θα πάρουν τη νίκη. Δεν έχασαν την αυτοπεποίθηση τους όταν στο πρώτο ματς έμειναν με δέκα παίκτες. Ακόμα και οι καθυστερήσεις που έκαναν, ήταν δείγμα ότι κάνουν τα πάντα για τη νίκη. Όχι όπως ο ΠΑΟΚ που δεκα δευτερόλεπτα πριν δεχτεί το γκολ με τη Μάλμε είχε την μπάλα στα χέρια του ο Κοτάρσκι.

Η ομάδα του Ραζβάν Λουτσέσκου έχει τρομερή ποιότητα αλλά δεν κερδίζει διότι θυμίζει παιδική χαρά. Σε όλα. Και με μία μόνιμη δικαιολογία!

Ακόμη και η ανάρτηση του Τάισον δείχνει σημάδια μίας ομάδας που κάνει ότι θέλει. Φυσικά θέλει στήριξη ο αθλητής που τίμησε και δόξασε τον ΠΑΟΚ μέσα σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα. Που τα δίνει όλα για την ομάδα και παίζει σαν έφηβος παρά την ηλικία του. Ωστόσο να δηλώνεις πως σταματάς απο το κλαμπ με μία ανάρτηση τα ξημερώματα στο ίνσταγκραμ δεν το εχω ξανά δει.

Σε κάθε ματς πιστεύουμε, ελπίζουμε. Αλλα δεν πιστεύουν οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές. Ούτε ο Λουτσέσκου πιστεύει ακόμη. Φαίνεται απο τις αλλαγές που κάνει ότι δεν πιστεύει (όπως για παράδειγμα αυτό που κάνει με τα φορ). Και επειδή είναι ένας προπονητής με απίστευτο δέσιμο με τους παίκτες, ότι νιώθει αυτός, το μεταφέρει.

Ο κόσμος κουράστηκε να πιστεύει. Πιστεύει και στο διπλό στη Ρουμανία. Για αυτό θα πάνε χιλιάδες στο Βουκουρέστι. Το θέμα είναι να πιστέψει ο ίδιος ο ΠΑΟΚ.

Αν το κάνει. Αν η ομάδα παίξει επιτέλους ως ομάδα και με το μαχαίρι στα δόντια για 90+ λεπτά και όχι ανα διαστήματα, τότε ομάδες σαν την FCSB θα τις κερδίζει εύκολα.

Μου θυμίζουν αυτά τα ματς, τα διπλά με την Ντιναμό Ζάγκρεμπ. Στην Κροατία ο ΠΑΟΚ πήγε όπως είναι τώρα. Σε τέτοια κατάσταση. Ήρθε η ήττα με κατεβασμένα τα χέρια. Ατο καπάκι ηττήθηκε απο τον Άρη. Ήρθε το ηλεκτροσόκ, η επίσκεψη οπαδών, ο δείπνος των παικτών. Ο ΠΑΟΚ άλλαξε νοοτροπία και έβγαλε όλη του την ποιότητα με αποτέλεσμα να διασύρει την Ντιναμό. Μια ομάδα που φέτος ήταν αρκετά καλή στο Champions League. Οι ίδιοι παίκτες είναι και φέτος στους ασπρόμαυρους. Μπορούμε να δούμε μια επανάληψη των γεγονότων; Να το γυρίσει ξανά ο ΠΑΟΚ; Προσωπικά δεν το πιστεύω και έπαψα να ελπίζω. Σημασία όμως έχει να το πιστεύουν, οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές. Για να γίνει το κλικ…