Στον πρώτο τελικό του FIBA Europe Cup στο «Παλατάκι», ο Πατ Μπέβερλι έριξε στο παρκέ την εμπειρία από περισσότερα από 700 παιχνίδια στο ΝΒΑ, αποδεικνύοντας το ειδικό βάρος της παρουσίας του.
Στα 38 του χρόνια, ο Αμερικανός είχε φροντίσει να προειδοποιήσει από νωρίς. Μετά το δεύτερο παιχνίδι των προημιτελικών απέναντι στο Περιστέρι, είχε ξεκαθαρίσει ότι θα χρειαστεί χρόνο για να βρει ρυθμό. Ουσιαστικά, είχε επισημάνει πως η οκτάμηνη αγωνιστική απραξία θα φανεί στο ξεκίνημα. Και πράγματι, αυτό επιβεβαιώθηκε, με τον Μπέβερλι να καθυστερεί να «μπει» στο κλίμα και τις πρώτες του εμφανίσεις να μην ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις και στις προσδοκίες που συνόδευσαν τη μεταγραφή του στον ΠΑΟΚ. Ο Πατ Μπέβερλι ήξερε ότι χρειαζόταν χρόνο, όπως το γνώριζαν και οι άνθρωποι του ΠΑΟΚ, με τον Γιούρι Ζντοβτς να στηρίζει την επιλογή της απόκτησής του από την πρώτη στιγμή.
Στα δύσκολα μιλάνε οι προσωπικότητες
Στο διάστημα που ακολούθησε, ο Αμερικανός άρχισε να αφήνει πίσω του την απραξία και τη «σκουριά», επαναφέροντας σταδιακά στο παρκέ τα στοιχεία που χαρακτήρισαν την καριέρα του. Η εμπειρία, το κοφτερό μπασκετικό μυαλό, η ένταση και η διάθεση για ανταγωνισμό άρχισαν να κάνουν ξανά την εμφάνισή τους. Ναι, η φθορά του χρόνου είναι δεδομένη, όμως η προσωπικότητα και το αγωνιστικό του ένστικτο παραμένουν σε υψηλό επίπεδο. Και ακριβώς εκεί βρίσκεται η ουσία. Στην προσωπικότητα.
Ο Μπέβερλι άκουσε πολλά από διαφορετικές πλευρές – από γνώστες του μπάσκετ, απλούς θεατές, αλλά και από εκείνους που στέκονται επικριτικά σε κάθε επιλογή της νέας διοίκησης. Δεν μπήκε ποτέ στη διαδικασία να απαντήσει δημόσια. Επέλεξε να απαντήσει μέσα στο γήπεδο. Σέβεται το μπάσκετ, αναγνωρίζει τι του έχει προσφέρει και λειτουργεί με βαθιά επαγγελματική συνείδηση. Στην τελική ανάλυση, ο Πατ Μπέβερλι δεν ένιωσε ποτέ ότι έχει να αποδείξει κάτι σε οποιονδήποτε άλλον πέρα από τον ίδιο του τον εαυτό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: «Ο Παγιόλα μεταξύ ΠΑΟΚ και Ερυθρού Αστέρα»
Και αυτό το κίνητρο, η ανάγκη να τιμήσει το όνομά του και την πορεία του, είναι τεράστιο για έναν καλαθοσφαιριστή με την εμπειρία, τη διαδρομή και το status που έχει χτίσει στο κορυφαίο επίπεδο. Στο περιβάλλον του FIBA Europe Cup και με τη φανέλα του ΠΑΟΚ, δείχνει πλέον ότι μπορεί όχι μόνο να σταθεί, αλλά και να κάνει τη διαφορά, επιβεβαιώνοντας πρώτα και κύρια στον ίδιο του τον εαυτό πως εξακολουθεί να έχει «λάδι στο καντήλι».