Ωστόσο, η συγκεκριμένη στάση κόστισε ακριβά στον Δικέφαλο, ο οποίος έχασε εκείνη τη χρονιά το ευρωπαϊκό εισιτήριο.

Πριν ξεκινήσει η απεργία, ο ΠΑΟΚ είχε αποκτήσει σημαντικό προβάδισμα για την έξοδο στην Ευρώπη. Παρ’ όλα αυτά, η ανάγκη να αντιμετωπιστούν σοβαρά ζητήματα του ελληνικού ποδοσφαίρου οδήγησε τη διοίκηση στο να στηρίξει την κινητοποίηση χωρίς δεύτερες σκέψεις. Αρχικά όλες οι ομάδες της Α’ Εθνικής συμφωνούσαν με τη συγκεκριμένη απόφαση, όμως τελικά μόνο 12 παρέμειναν αμετακίνητες.

Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός έκαναν πίσω

Αντίθετα, οι διοικήσεις του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού αναγνώρισαν μεν ότι τα αιτήματα ήταν δίκαια, αλλά υποστήριξαν πως η απεργία έπρεπε να μεταφερθεί για την επόμενη αγωνιστική περίοδο.

Οι βασικοί λόγοι που οδήγησαν τις επαγγελματικές ομάδες στην απεργία του Μαΐου του 1987 ήταν οι εξής:

α) Η απόφαση του υπουργείου για αναδιάρθρωση των κατηγοριών εν μέσω της αγωνιστικής περιόδου. Ενώ η προκήρυξη του πρωταθλήματος προέβλεπε τον υποβιβασμό δύο ομάδων από την Α’ Εθνική, ο τότε υπουργός Αθλητισμού, Σήφης Βαλυράκης, αύξησε τον αριθμό σε τρεις.

β) Η νέα αλλαγή στο καθεστώς της πενταετίας των ποδοσφαιριστών, μόλις έναν χρόνο μετά την προηγούμενη σχετική απόφαση του ίδιου υπουργού.

γ) Η απαίτηση των επαγγελματικών ομάδων να λάβουν ποσοστό από το ΠΡΟΠΟ, καθώς στα οκτώ χρόνια λειτουργίας του επαγγελματικού πρωταθλήματος είχαν προσφέρει περίπου 200 δισ. δραχμές.

δ) Η απόφαση της ΕΠΟ να αναθέσει τη διοργάνωση του πρωταθλήματος σε 9μελή επιτροπή, αποδυναμώνοντας την ΕΠΑΕ, δηλαδή τον φορέα που εκπροσωπούσε τις ΠΑΕ από την περίοδο 1979-80, όταν το ελληνικό ποδόσφαιρο πέρασε στον επαγγελματισμό.

Ο τότε πρόεδρος του ΠΑΟΚ, Χάρης Σαββίδης, είχε δηλώσει σχετικά με το ενδεχόμενο να χαθεί η θέση στο Κύπελλο UEFA: «Δεν με ενδιαφέρει αν χάσουμε την Ευρώπη, αρκεί να δικαιωθεί ο αγώνας μας».

Τις ημέρες εκείνες δημιουργήθηκε έντονη αντιπαράθεση ανάμεσα στις «12» ομάδες και σε όσες δεν συμμετείχαν στην απεργία. Η πλευρά των ομάδων που δεν απεργούσαν επιδίωξε ακόμη και τηλεοπτική αντιπαράθεση, όμως οι εκπρόσωποι των «12» αρνήθηκαν, ξεκαθαρίζοντας ότι δημόσιος διάλογος μπορούσε να γίνει μόνο απευθείας με τον υπουργό Αθλητισμού, Σήφη Βαλυράκη.

Μαζί με τον ΠΑΟΚ, στην απεργία συμμετείχαν η ΑΕΚ, ο Απόλλων Αθηνών, ο Απόλλων Καλαμαριάς, ο Άρης, η Βέροια, ο ΠΑΣ Γιάννινα, ο Διαγόρας Ρόδου, η Δόξα Δράμας, ο Εθνικός, ο Ηρακλής και η Λάρισα. Στις 24 Μαΐου 1987 είχε οριστεί η 28η αγωνιστική της Α’ Εθνικής, όμως οι 12 από τις 16 ομάδες δεν αγωνίστηκαν.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ : ΠΑΟΚ – Αστέρας Τρίπολης: Η ώρα και το κανάλι του τελικού

Η πλειοψηφία ανέμενε στήριξη και από τις υπόλοιπες τέσσερις ΠΑΕ —Παναθηναϊκό, ΟΦΗ, Ολυμπιακό και Πανιώνιο— κάτι που τελικά δεν συνέβη. Έτσι, ο Πανιώνιος πήρε στα χαρτιά τους βαθμούς από τα παιχνίδια με τη Λάρισα, τον ΠΑΟΚ και τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, ξεπερνώντας τον Δικέφαλο στη βαθμολογία και εξασφαλίζοντας το ευρωπαϊκό εισιτήριο.

Η εξέλιξη αυτή ανέβασε τον ΟΦΗ στην τρίτη θέση, ενώ οι ομάδες που συμμετείχαν στην απεργία τιμωρήθηκαν επιπλέον με αφαίρεση δύο βαθμών για κάθε έναν από τους τρεις αγώνες στους οποίους δεν κατέβηκαν να αγωνιστούν.

Παράλληλα, η μάχη της παραμονής ουσιαστικά κρίθηκε από την 28η αγωνιστική, καθώς όλες οι ομάδες που κινδύνευαν συμμετείχαν στην απεργία. Τελικά, υποβιβάστηκαν η Δόξα Δράμας, ο Απόλλων Αθηνών και ο ΠΑΣ Γιάννινα, ενώ ο Διαγόρας Ρόδου και ο Απόλλων Καλαμαριάς εξασφάλισαν την παραμονή τους.

Το άρθρο Οταν ο ΠΑΟΚ δεν βγήκε Ευρώπη πρωτοστατώντας στην απεργία των ομάδων εμφανίστηκε πρώτα στο PAOK TODAY.

Η διαδρομή προς τον μεγάλο τελικό

Η πορεία ξεκίνησε με εμφατικό τρόπο απέναντι στην ΑΕΛ. Ο Χρήστος Τζόλης πέτυχε το πρώτο χατ-τρικ της καριέρας του και ο ΠΑΟΚ καθάρισε την πρόκριση από το πρώτο ματς. Στη συνέχεια, η Λαμία προσπάθησε να προβάλει αντίσταση στην Τούμπα, αλλά η ποιότητα των παικτών του Πάμπλο Γκαρσία έφερε μια άνετη επικράτηση.

Αναμφίβολα, η μεγάλη πρόκληση ήρθε στα ημιτελικά. Η μάχη των «Δικεφάλων» με την ΑΕΚ κράτησε την αγωνία στο κατακόρυφο. Ένα απίθανο φάουλ του Τόμας Μουργκ στις καθυστερήσεις του πρώτου αγώνα έδωσε το προβάδισμα. Αργότερα, στη ρεβάνς της Τούμπας, ο Μάικλ Κρμέντσικ και ο Αντρίγια Ζίβκοβιτς σφράγισαν το εισιτήριο για το ΟΑΚΑ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: 100 χρόνια ΠΑΟΚ: Το Κύπελλο της δικαιοσύνης και η «ασπρόμαυρη» κυριαρχία στο ΟΑΚΑ

Ο μεγάλος τελικός ΠΑΟΚ εναντίον Ολυμπιακού

Στις 22 Μαΐου 2021, οι δύο κορυφαίες ομάδες της χώρας συγκρούστηκαν στην Αθήνα. Ο αγώνας είχε τα πάντα: ένταση, τακτική και τρομερό ρυθμό. Ο ΠΑΟΚ πήρε το κεφάλι στο σκορ με πέναλτι του αρχηγού Αντελίνο Βιεϊρίνια. Ωστόσο, ο Ολυμπιακός απάντησε γρήγορα στο δεύτερο ημίχρονο με τον Εμβιλά.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Το έπος του 2019 και το πρώτο αήττητο Double στην ιστορία!

Το παιχνίδι έδειχνε να οδηγείται στην παράταση, αλλά ο ΠΑΟΚ είχε άλλη γνώμη. Ξαφνικά, στο 89ο λεπτό, ο Στέφαν Σβαμπ και ο Αντρίγια Ζίβκοβιτς συνεργάστηκαν άψογα. Ο Σέρβος με ένα μαγικό «τακουνάκι» έβγαλε τον Κρμέντσικ απέναντι στον Σα. Ο Τσέχος φορ δεν αστόχησε, έγραψε το 2-1 και έστειλε τους «ασπρόμαυρους» στα ουράνια.

Το πάρτι στον Λευκό Πύργο

Αμέσως μετά το τελευταίο σφύριγμα, η Θεσσαλονίκη «κάηκε» από τους πανηγυρισμούς. Χιλιάδες φίλοι της ομάδας περίμεναν τους θριαμβευτές στο αεροδρόμιο «Μακεδονία». Τελικά, το λεωφορείο της αποστολής έφτασε στον Λευκό Πύργο μέσα σε μια θάλασσα από καπνογόνα.

Δείτε φωτογραφίες από τη μεγάλη βραδιά του ΠΑΟΚ

Το άρθρο 22 Μαΐου 2021: Η νύχτα που ο Κρμέντσικ «εκτέλεσε» τον Ολυμπιακό και έστειλε τον ΠΑΟΚ στα ουράνια (videos+pics) εμφανίστηκε πρώτα στο PAOK TODAY.

Η δίψα για εξιλέωση και το βάρος της ιστορίας

Ο ΠΑΟΚ έφτασε στον τελικό κουβαλώντας ένα τεράστιο βάρος. Ο σύλλογος αναζητούσε έναν μεγάλο τίτλο για 16 ολόκληρα χρόνια. Η τελευταία επιτυχία χρονολογούνταν στο μακρινό 1985. Ο Παντελής Καφές, ο παλαιότερος τότε παίκτης των αποδυτηρίων, έδωσε το σύνθημα πριν τη σέντρα. Η ομάδα ένιωθε έτοιμη να γράψει ιστορία και να δικαιώσει τις προσδοκίες των χιλιάδων οπαδών της.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: 100 χρόνια ΠΑΟΚ: Ο τελικός των ονείρων, το χαμένο πέναλτι και η «ασπρόμαυρη» δικαίωση (pics)

Η πορεία μέχρι τον τελικό περιλάμβανε σημαντικές προκλήσεις. Ο Δικέφαλος απέκλεισε κατά σειρά τον Άρη, την Ξάνθη και τον Απόλλωνα Σμύρνης. Η ενότητα του συνόλου παρά τις εσωτερικές δυσκολίες της σεζόν, αποτέλεσε το «κλειδί» για την επιτυχία.

Ο θρίαμβος μέσα στο χορτάρι

Ο τελικός ξεκίνησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ο Εγκωμίτης άνοιξε το σκορ μόλις στο 4ο λεπτό, παγώνοντας την πλευρά των «ερυθρολεύκων». Ο ΠΑΟΚ κυριάρχησε πλήρως στον αγωνιστικό χώρο. Ο Βασίλης Μπορμπόκης διπλασίασε τα τέρματα στο 31ο λεπτό, στέλνοντας την ομάδα στα αποδυτήρια με ένα ασφαλές προβάδισμα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: 100 χρόνια ΠΑΟΚ: Το «έπος» του Μονάχου που έμεινε στη μέση και η… ντροπή του Αουγκεντάλερ (video)

Με την έναρξη της επανάληψης, ο Γιώργος Γεωργιάδης ανέβασε τον δείκτη του σκορ στο 3-0. Ο Ολυμπιακός προσπάθησε να αντιδράσει με πέναλτι του Τζόρτζεβιτς στο 77′, αλλά ο ΠΑΟΚ δεν είχε πει την τελευταία του λέξη. Ο Δημήτρης Ναλιτζής στο 85′ διαμόρφωσε το 4-1, «κλειδώνοντας» το τρόπαιο. Το τελικό 4-2 από τον Χούτο στο 89′ δεν μπορούσε να αλλάξει τη μοίρα του αγώνα.

Η σύνθεση των ομάδων

Ολυμπιακός (Τάκης Λεμονής): Ελευθερόπουλος, Μαυρογενίδης (46 Πατσατσόγλου), Γεωργάτος (69 Λουτσιάνο), Κωστούλας, Ανατολάκης, Γιαννακόπουλος, Τζόρτζεβιτς, Ζε Ελίας, Νινιάδης (46 Χούτος), Ζιοβάνι, Αλεξανδρής.

ΠΑΟΚ (Ντούσαν Μπάγεβιτς): Κόβιτς, Β. Μπορμπόκης, Βενετίδης, Κατσαμπής, Αμπονσά (46′ Κουλακιώτης), Ουντέζε, Κωνσταντινίδης, Καφές, Εγκωμίτης, Γεωργιάδης (78′ Ναλιτζής), Οκκάς (88′ Σπάσιτς)

Το άρθρο Το «έπος» του 2001: Όταν ο ΠΑΟΚ του Μπάγεβιτς διέλυσε τον Ολυμπιακό και σήκωσε την κούπα! εμφανίστηκε πρώτα στο PAOK TODAY.

🦅A night to remember #PAOK #Koraccup pic.twitter.com/bQVX06t5jM

— PAOK BC (@PAOKbasketball) March 16, 2026

Η μπασκετική «ραψωδία» στο Παλατσέτο

Με τον Σούλη Μαρκόπουλο στον πάγκο, ο ΠΑΟΚ παρατάχθηκε στο κατάμεστο «Παλατσέτο Ντι Κιάρμπολα» απέναντι στην πανίσχυρη τότε Στεφανέλ Τιριέστε. Παρά την εχθρική έδρα, οι Θεσσαλονικείς πραγματοποίησαν μια εμφάνιση που αγγίζει τα όρια του εξωπραγματικού για ευρωπαϊκό τελικό. Η στατιστική απεικόνιση της βραδιάς μοιάζει με ψέμα: 82% στα τρίποντα (9/11) και 96% στις βολές (25/26). Το τελικό 100-91 ήρθε ως φυσικό επακόλουθο μιας απόλυτης κυριαρχίας.

Οι «Διόσκουροι» Πρέλεβιτς (30 πόντοι) και Κόρφας (16 πόντοι), μαζί με τον «εξολοθρευτή» Μπουντούρη, που περιόρισε το νεαρό τότε φαινόμενο Ντέγιαν Μποντιρόγκα, σχημάτισαν μια περιφέρεια-φωτιά. Την ίδια στιγμή, ο ασταμάτητος Γουόλτερ Μπέρι κυριαρχούσε κάτω από τα καλάθια με 26 πόντους και 13 ριμπάουντ, επιβεβαιώνοντας πως εκείνη την εποχή ο ΠΑΟΚ διέθετε ένα από τα ποιοτικότερα ρόστερ σε ολόκληρη τη Γηραιά Ήπειρο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: «Στο στόχαστρο του ΠΑΟΚ ο Ναζ Μήτρου-Λονγκ»

Ο δρόμος προς τη δόξα

Η πορεία προς την κούπα δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα. Ξεκίνησε από το μακρινό Σαμάρα της Ρωσίας τον Οκτώβριο του ’93 και πέρασε μέσα από δύσκολους ομίλους με ομάδες όπως η Μιλάνο και η Σεβίλλη. Η μεγάλη ανατροπή ήρθε στα προημιτελικά κόντρα στη Σκαβολίνι, όπου ο ΠΑΟΚ κάλυψε διαφορά 16 πόντων κερδίζοντας με +38 στη ρεβάνς, ενώ στον ημιτελικό ακολούθησε ο ιστορικός «εμφύλιος» με τον Πανιώνιο, όπου ο Δικέφαλος έδειξε χαρακτήρα και στις δύο αναμετρήσεις.

Μια πόλη που δεν κοιμήθηκε

Εκείνο το βράδυ, η Θεσσαλονίκη δεν λογάριασε ούτε αποστάσεις ούτε το περίφημο «ωράριο Παπαθεμελή». Χιλιάδες φίλαθλοι ξεχύθηκαν στους δρόμους για να γιορτάσουν το δεύτερο ευρωπαϊκό τρόπαιο, σε μια εποχή που το τμήμα μπάσκετ του ΠΑΟΚ αποτελούσε τον απόλυτο πρεσβευτή της πόλης και της χώρας εκτός συνόρων.

STEFANEL (Σερτζιο Τατζέλο): Μποντιρόγκα 24, Τζεντίλε 23, Πιλούτι 13, Φούτσκα 9, Ντε Πολ, Λάμπλεϊ 18, Μποντέτο, Κανταρέλο 4, Καλαβίτα.

ΠΑΟΚ (Σούλης Μαρκόπουλος): Μπουντούρης 12 (2), Πρέλεβιτς 30 (3), Μπαλογιάννης, Κόρφας 16 (2), Γαλακτερός 8 (2), Σάβιτς 8, Μπέρι 26.

Το άρθρο Τεργέστη 1994: Η νύχτα που ο ΠΑΟΚ άγγιξε την μπασκετική τελειότητα (videos) εμφανίστηκε πρώτα στο PAOK TODAY.

Ένα παιδί το οποίο στον 1,5 χρόνο που φόρεσε τα «ασπρόμαυρα» πρόλαβε να κάνει μόνο φίλους και χάθηκε έπειτα από μια βραδιά μαζί τους την ώρα που γυρνούσε σπίτι του από αγώνα 5Χ5.

Ένα παιδί το οποίο στον 1,5 χρόνο που φόρεσε τα «ασπρόμαυρα» πρόλαβε να κάνει μόνο φίλους και χάθηκε έπειτα από μια βραδιά μαζί τους την ώρα που γυρνούσε σπίτι του από αγώνα 5Χ5.Δυο πάθη είχε ο Παναγιώτης, το ποδόσφαιρο και τα αυτοκίνητα και το τελευταίο έμελλε να τον προδώσει στην καλύτερη στιγμή της καριέρας του, στα 22 του χρόνια, στις 9 Φεβρουαρίου 1998.

Ο Κατσούρης γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1976 και ήρθε στον ΠΑΟΚ από τη Νάουσα το καλοκαίρι του 1996. Ίσως ο καλύτερος αριστερός μπακ της γενιάς του, ήταν ήδη διεθνής με την Ελπίδων κι αυτό δεν άργησε να αποδειχθεί το καλύτερο εισιτήριο για γρήγορη είσοδο στην ενδεκάδα του ΠΑΟΚ. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1996, στην πρεμιέρα του νέου πρωταθλήματος, ο Σουηδός Γκίντερ Μπένγκστον δεν διστάζει να τον χρήσει βασικό στο ΟΦΗ-ΠΑΟΚ 3-1.

Όπως ξεκίνησε –με ματς εναντίον του ΟΦΗ– ολοκλήρωσε άδοξα και τον κύκλο του στον ΠΑΟΚ, καθώς λίγες μέρες πριν το τραγικό του δυστύχημα, στις 25 Ιανουαρίου 1998, αγωνίστηκε για 12 λεπτά στην Τούμπα. Συνολικά αγωνίστηκε 29 φορές με τον Δικέφαλο στο στήθος και πέτυχε 3 γκολ.

Η οικογένεια του Δικεφάλου τιμά κάθε χρόνο την μνήμη του αδικοχαμένου Παναγιώτη. Από το 2009 έχει καθιερωθεί στη μνήμη του το ετήσιο Τουρνουά Ακαδημιών «Παναγιώτης Κατσούρης».

Η δική του φανέλα, αυτή με τον αριθμό 17, αποσύρθηκε για πάντα, στην μνήμη του.

Κατσούρη ζεις, για πάντα ΠΑΟΚτσής…

Αξίζει να σημειωθεί πως το ετήσιο μνημόσυνο του Παναγιώτη Κατσούρη θα πραγματοποιηθεί σήμερα (9/2) στις 13:00 στο σημείο που έχασε τη ζωή του.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: ΤΟ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ ΤΟΥ PAOK TODAY | 9 Φεβουαρίου 2026

Το άρθρο 28 χρόνια χωρίς τον Κατσούρη… εμφανίστηκε πρώτα στο PAOK TODAY.

ιδρύσεως αθλητικού και ποδοσφαιρικού Σωματείου υπό την επωνυμίαν
«Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπολιτών Θεσ/νίκης»

Σήμερον, εικοστήν εβδομην του μηνός Δεκεμβρίου του χιλιοστού εννεακοσιοστού εικοστού πέμπτου έτους, περί ώραν δεκάτην π.μ. συνελθόντες οι κάτωθι υποφαινόμενοι, ενεργά μέλη της Ενώσεως Κωνσταντινουπολιτών, εν τω καταστήματι της λέσχης αυτής κειμένης εν τη Λεωφόρω Βασιλέως Γεωργίου αριθ. 29, προέβημεν ομοφώνως και εν πλήρει συνεννοήσει εις την ίδρυσιν και σύστασιν ανεξαρτήτου αθλητικού και ποδοσφαιρικού Σωματείου, συμφώνως τω περί Σωματείων Νόμω, υπό την επωνυμίαν «Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπολιτών Θεσσαλονίκης», επιψηφίσαντες και εγκρίναντες παμψηφεί, κατόπιν τριών αλλεπαλλήλων αναγνώσεων, το παρόν καταστατικόν, ο και προς επικύρωσιν υποβάλλομεν εις το καθ’ ημάς Πρωτοδικείον.

Εν Θεσσαλονίκη, τη 27η Δεκεμβρίου 1925
Η επί του Καταστατικού Συντακτική Επιτροπή και Ιδρυταί

υπογραφαί:

Φ.Λ. Βυζάντιος, Κ.Α. Κρητικός, Δ. Κοεμτζόπουλος, Νικολαΐδης, Σ. Ομουρλόγλου, Αριστόδ. Δημητριάδης, Μιχ. Θεοδοσιάδης.

τα Μέλη:

Νικ. Χιδίρογλου, Αχιλ. Βασιλειάδης, Μιχαήλ Θεοδοσιάδης, Σωτήρ. Ραπτόπουλος, Θεοδ.Δάγκας, Κ. Α. Κρητικός, Ι. Σακελλαρίδης, Δ. Κοεμτζόπουλος, Ευριπ. Νικολαΐδης, Παναγ. Μαλέσκας, Μιχ. Καρυωτάκης, Χριστόφ. Παντερμαλής, Σωτήρ. Σεραφειμίδης, Ευστρ. Θεοδωρίδης, Φανούριος Βυζάντιος, Τώνης Σκέμπρης, Μικές Βεντουρέλης, Αριστόδ. Δημητριάδης, Αλέξ. Αγγελόπουλος, Μ. Εμμανουηλίδης, Α. Ν. Τσούλκας, Κ. Κωνσταντινίδης, Χριστ. Καρυωτάκης, Α.Η. Σαμαντζόπουλος, Σεβ. Διαμαντόπουλος, Ι. Παπαδόπουλος, Δ. Τσοχατζόπουλος, Ε. Χατζόπουλος, Ι. Παπαδόπουλος, Α. Γεωργιάδης, Σ. Βαφειάδης, Σ. Γρυζαγορίδης, Β. Σαμαρίδης, Κ. Κλιμαντάκης, Ι. Νομικός, Ν.Δ. Πουσουράς, Μ.Θ. Στρόπιος, Ι. Λιάκος, Η. Αθανασιάδης, Παντ. Καλπακτσόγλου

Ο Πρόεδρος (υπογραφή: Κ. Κρητικός)
O Γεν. Γραμματεύς (υπογραφή: Δ. Κοεμτζόπουλος)

(το Πρωτόκολλο Ίδρυσης της ΑΕΚΘ)

Η υπογραφή του παραπάνω εγγράφου συνιστά τη ληξιαρχική πράξη γέννησης της ανεξάρτητης ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (ΑΕΚΘ). Πρόκειται ουσιαστικά για την πρωτοβουλία ανεξαρτητοποίησης του Αθλητικού Τμήματος της Ένωσης Κωνσταντινουπολιτών, που είχε ιδρυθεί 6 μήνες νωρίτερα, τον Ιούνιο του 1925, μέσα στους κόλπους της ΕΚ, βάσει του αναθεωρημένου της Καταστατικού του 1924. Σύμφωνα με το άρθρο 27 του Καταστατικού αυτού, μπορούσε να δημιουργηθεί Αθλητικό Τμήμα, υπαγόμενο στο Κοινωνιολογικό Τμήμα της ΕΚ, και μάλιστα το Τμήμα αυτό θα μπορούσε και να καταστεί ανεξάρτητο, με δική του ονομασία:

(Τα άρθρα 26 και 27 του αναθεωρημένου Καταστατικού της ΕΚ)

Το πρώτο ΔΣ της ΑΕΚΘ αποτέλεσαν οι εξής:

Πρόεδρος: Κωνσταντίνος Κρητικός
Αντιπρόεδρος: Παντελής Καλπακτσόγλου
Γεν. Γραμματεύς: Δημήτριος Κοεμτζόπουλος
Ταμίας: Ιωακείμ Ιωακειμόπουλος
Ειδ. Γραμματεύς: Νικόλαος Χιδίρογλου
Σύμβουλος: Μιχαήλ Θεοδοσιάδης
Σύμβουλος: Σωτήριος Σεραφειμίδης
Σύμβουλος: Αχιλλεύς Βασιλειάδης
Έφορος ποδοσφαιριστών: Αλέξανδρος Αγγελόπουλος
Έφορος Αθλητών: Σταύρος Ομουρλόγλου

Μεταξύ των μελών της ΕΚ που υπέγραψαν την ίδρυση του ανεξάρτητου αθλητικού σωματείου της ΑΕΚΘ, στις 27 Δεκεμβρίου 1925, και των μελών του πρώτου Διοικητικού της Συμβουλίου διακρίνονται πολλές προσωπικότητες που διαδραμάτισαν 3 μήνες μετά πρωταγωνιστικό ρόλο στην ίδρυση του ΠΑΟΚ και μετά από λίγα χρόνια συνδέθηκαν απολύτως με το μέλλον και την πορεία του λαοφιλούς προσφυγικού μας συλλόγου:

Παντελής Καλπακτσόγλου (αντιπρόεδρος του πρώτου ΔΣ του ΠΑΟΚ)
Κωνσταντίνος Κρητικός (Γεν. Γραμματέας του πρώτου ΔΣ του ΠΑΟΚ)
Ιωακείμ Ιωακειμόπουλος (Ταμίας του πρώτου ΔΣ του ΠΑΟΚ)
Αλέξανδρος Αγγελόπουλος (Έφορος ποδοσφαιριστών ΠΑΟΚ)
Αριστόδημος Δημητριάδης (Έφορος αθλητών ΠΑΟΚ)

Παναγιώτης Μαλέσκας (Σύμβουλος)
Μιχαήλ Θεοδοσιάδης (Σύμβουλος)

Επίσης, ο Αντιπρόεδρος της ΑΕΚΘ Δημ. Κοεμτζόπουλος ήταν συγγενής (αδελφός ενδεχομένως) του Κωνσταντίνου Κοεμτζόπουλου (Σύμβουλος ΔΣ ΠΑΟΚ), ενώ βλέπουμε ότι υπάρχουν και άλλα κοινά επώνυμα μεταξύ μελών της ΕΚΘ και του ΠΑΟΚ, το οποίο πρακτικά σημαίνει ότι πρόκειται για άτομα της ίδιας οικογένειας, που ήταν μέλη της ΕΚ και πρωταγωνίστησαν στην ίδρυση της ΑΕΚΘ (Δεκέμβριος 1925) και αμέσως μετά του ΠΑΟΚ (Μάρτιος 1926). Ανάφερουμε για παράδειγμα τον Α. Ν. Τσούλκα (μέλος ΑΕΚΘ) και τον Μενέλαο Τσούλκα (Ειδικός Γραμματέας πρώτου ΔΣ ΠΑΟΚ), Ι. Παπαδόπουλος (μέλος ΑΕΚΘ) και Π. Παπαδόπουλος (μέλος ΠΑΟΚ). Α. Γεωργιάδης (μέλος ΑΕΚΘ), Γ. Γεωργιάδης (μέλος ΠΑΟΚ).

Η σύγκριση των ονομάτων στα ιδρυτικά έγγραφα της ΑΕΚΘ και του ΠΑΟΚ (Πρωτόκολλα Ίδρυσης, Μέλη ΔΣ, Υπογραφές μελών στις ιδρυτικές συνελεύσεις) δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι οι ιδρυτές των δύο σωματείων ήταν μέλη της ίδιας οικογένειας, κάτι που δεν άργησε εξάλλου να φανεί και στην πράξη, με την απορρόφηση της ΑΕΚΘ από τον ΠΑΟΚ το 1929 και την ενιαία πορεία που ακολούθησαν τα μέλη των δύο συλλόγων έκτοτε και ες αεί.

(με κόκκινη γραμμή υπογραμμίζονται τα κοινά μέλη της ΑΕΚΘ και του ΠΑΟΚ
και με πράσινη γραμμή τα μέλη που έχουν το ίδιο επώνυμο)

Αξίζει να σημειωθεί ότι ενώ το Καταστατικό της ΕΚ προέβλεπε τη δυνατότητα ανεξαρτητοποίησης του Αθλητικού της Τμήματος «υπό ιδίαν ονομασίαν», δηλαδή με νέο, ξεχωριστό όνομα, οι ιδρυτές της ΑΕΚΘ επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν τον ήδη υπάρχον όνομα του Αθλητικού Τμήματος της ΕΚ. Η επιθυμία των ιδρυτών, που είχαν εκ των προτέρων τη στήριξη του ΔΣ της ΕΚ, και ιδιαίτερα του Προέδρου της ΕΚ Λεωνίδα Καραμαούνα, ήταν να συμπεριληφθούν στο νέο ανεξάρτητο σωματείο όλα τα αθλητικά τμήματα της ΕΚ και ουσιαστικά να διαλυθεί το υφιστάμενο αθλητικό τμήμα της Ένωσης. Επί της ουσίας όμως μόνο το ποδοσφαιρικό τμήμα της ΕΚ εντάχθηκε στο νέο σωματείο, την ΑΕΚΘ (ο Μικές Βεντουρέλης και ο Χριστόφορος Παντερμαλής υπογράφουν ως μέλη και το Πρωτόκολλο Ίδρυσης της ΑΕΚΘ, όπως βλέπουμε στα σχετικά έγγραφα).

Διαβάστε επίσης: Ο Ντρκούσιτς που θέλει ξανά ο ΠΑΟΚ (vids)

Η εξέλιξη των πραγμάτων, ως γνωστόν, δεν υπήρξε ομαλή. Υπήρξαν αντιδράσεις και μάλιστα έντονες, από μέλη της Διοικητικής Επιτροπής του Αθλητικού Τμήματος της ΕΚ, εξαιτίας της χρήσης του ονόματος του Αθλητικού Τμήματος (Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπολιτών), οι οποίες δεν περιορίστηκαν απλώς σε εσωτερικές αντιπαραθέσεις άλλα έλαβαν τη μορφή δημόσιας καταγγελίας με δημοσίευση επιστολών στον ημερήσιο Τύπο της Θεσσαλονίκης, εκατέρωθεν, τον Φεβρουάριο του 1926, πριν ακόμα επικυρωθεί η ίδρυση του νέου σωματείου από το Πρωτοδικείο της Θεσσαλονίκης (η αναγνώριση δημοσιεύθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1926 με την απόφαση αρ. 265 του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης). Τα μέλη των Αθλητικού Τμήματος κατηγορούσαν τον Πρόεδρο και το ΔΣ της Ένωσης ότι δεν είχαν αρμοδιότητα να εγκρίνουν την ανεξαρτητοποίηση του Αθλητικού Τμήματος με απόφαση μόνο του ΔΣ, αλλά έπρεπε να προηγηθεί απόφαση Γενικής Συνέλευσης, για να γίνει αποδεκτή η ανεξαρτητοποίηση.

Η σύγκρουση αυτή διήρκεσε περίπου 2,5 μήνες. Στις 7 Μαρτίου 1926 πραγματοποιήθηκε εν τέλει μετά από πρωτοβουλία του Προέδρου της ΕΚ Λ. Καραμαούνα κοινή Γενική Συνέλευση των δύο πλευρών, στην οποία εκλέχθηκε νέο Δ.Σ. της ΑΕΚΘ, στο οποίο εξελέγησαν τελικά εκπρόσωποι μόνο της μίας τάσης, που ήταν με την πλευρά του Αθλητικού Τμήματος της ΕΚ. Οι ιδρυτές της ΑΕΚΘ όταν αντιλήφθηκαν ότι είχαν χάσει όλες τις θέσεις στο Δ.Σ. αποχώρησαν από τη συνέλευση απογοητευμένοι. Με 92 ψήφους ο Νίκος Πετρόπουλος ισοψήφισε με τον Αριστείδη Μίσιο. Οι άνθρωποι οι οποίοι είχαν πολεμήσει με σφοδρότητα την ίδρυση της ΑΕΚΘ, αυτοί που είχαν αποκαλέσει παρασυναγωγή την ιδρυτική της Γενική Συνέλευση είχαν τώρα κερδίσει τις θέσεις στο Διοικητικό της Συμβούλιο!

Οι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚΘ, που υποστήριζαν την πλευρά των ιδρυτών του συλλόγου δεν δέχθηκαν αυτή την εξέλιξη και έστειλαν στις 26 Μαρτίου 1926 ανακοίνωση στις εφημερίδες κατά της νέας Διοίκησης που είχε προκύψει από τη Συνέλευση:

Η απάντηση της νέας διοίκησης της ΑΕΚΘ ήρθε άμεσα, στις 28 Μαρτίου 1926, με δημοσίευση άρθρου στο οποίο αναφέρεται η διαγραφή από την ΑΕΚΘ των ποδοσφαιριστών που υπέγραψαν την ανακοίνωση και η παραπομπή τους στην Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μακεδονίας Θράκης. Παράλληλα τους απαγορεύθηκε η χρησιμοποίηση του ονόματος «ΑΕΚΘ», διότι αυτό θα συνεπαγόταν με την ποινική τους δίωξη:

Εκτός από τη χρήση του ονόματος απαγορεύθηκε και η χρήση του εμβλήματος της ΑΕΚΘ, του δικέφαλου αετού, ο οποίος οριζόταν ως επίσημα ως έμβλημα του συλλόγου στα άρθρα 28 και 29 του Καταστατικού, που είχε υπογραφεί στις 27 Δεκεμβρίου 1925:

(Η τελευταία σελίδα του Καταστατικού της ΑΕΚΘ με τα άρθρα 28 και 29 που αναφέρουν τον δικέφαλο αετό ως επίσημο έμβλημα του συλλόγου. Ο πρώτος αθλητικός σύλλογος προσφύγων που χρησιμοποίησε τον δικέφαλο αετό ως έμβλημα στην Ελλάδα ήταν η ΒΑΕ)

Δύο μέρες αργότερα, στις 30 Μαρτίου 1926 υπογράφηκε στον ίδιο χώρο που είχε ιδρυθεί και η ΑΕΚΘ, δηλαδή τα γραφεία της Λέσχης της Ένωσης Κωνσταντινουπολιτών (στην οδό Βασιλέως Γεωργίου, αρ. 29) το Πρωτόκολλο ίδρυσης του Πανθεσσαλονίκειου Αθλητικού Ομίλου Κωνσταντινουπολιτών. Η απορρόφηση της ΑΕΚΘ από τον ΠΑΟΚ το 1929 καθιστά τον σύλλογό μας τον μοναδικό κληρονόμο αυτής της ιστορίας. Ο σύλλογός μας οφείλει να προβάλλει και να αναδεικνύει την ιστορία του, ως ένδειξη τιμής και σεβασμού προς τους ιδρυτές του που αγωνίστηκαν για να επιβιώσουν και να στεριώσουν στη νέα τους πατρίδα, την οποία αγάπησαν ευθύς εξαρχής. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ΠΑΟΚ απευθυνόταν πλέον όχι μόνο προς τους πρόσφυγες αλλά προς όλους τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης, ανεξαρτήτως καταγωγής, ακριβώς γιατί επέλεξε να χρησιμοποιήσει στο όνομά του τον όρο που εγκόλπωνε την επιθυμία για την απόκτηση και μιας νέας ιδιότητας για το προσφυγικό στοιχείο: να καταστεί ΠΑΝΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΟ.

100 χρόνια μετά, μπορούμε μετά βεβαιότητος να πούμε ότι ο ΠΑΟΚ δεν έγινε απλώς Πανθεσσαλονίκειος αλλά έχει
καταστεί Πανελλαδικός και Παγκόσμιος!

Πηγή: Ομάδα Ιστορίας ΑΣ ΠΑΟΚ

Το άρθρο Γιατί είναι σημαντική η 27/12 για την ίδρυση του ΠΑΟΚ με ντοκουμέντα! εμφανίστηκε πρώτα στο PAOK TODAY.

Η ανακοίωση του ΑΣ ΠΑΟΚ:

«27.12.1925: ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΑΕΚΘ. ΕΝΑ ΟΡΟΣΗΜΟ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΕΦΑΛΟΥ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ

Ήταν 27 Δεκεμβρίου του 1925, ημέρα Κυριακή. Σαράντα δύο (42) μέλη της Ένωσης Κωνσταντινουπολιτών Θεσσαλονίκης (ιδρ. 1923) βρίσκονται ήδη από νωρίς το πρωί στα γραφεία της Λέσχης της Ένωσης Κωνσταντινουπολιτών, στην οδό Βασιλέως Γεωργίου αρ. 29. Ο λόγος της συγκέντρωσής τους στη Λέσχη της Ένωσης δεν είναι άλλος από τη σύσταση ανεξάρτητου αθλητικού και ποδοσφαιρικού σωματείου. Στις 10:00 το πρωί η απόφαση έχει ληφθεί και υπογράφεται το εξής Πρωτόκολλο:

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΝ

ιδρύσεως αθλητικού και ποδοσφαιρικού Σωματείου υπό την επωνυμίαν «Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπολιτών Θεσ/νίκης»

Σήμερον, εικοστήν εβδομην του μηνός Δεκεμβρίου του χιλιοστού εννεακοσιοστού εικοστού πέμπτου έτους, περί ώραν δεκάτην π.μ. συνελθόντες οι κάτωθι υποφαινόμενοι, ενεργά μέλη της Ενώσεως Κωνσταντινουπολιτών, εν τω καταστήματι της λέσχης αυτής κειμένης εν τη Λεωφόρω Βασιλέως Γεωργίου αριθ. 29, προέβημεν ομοφώνως και εν πλήρει συνεννοήσει εις την ίδρυσιν και σύστασιν ανεξαρτήτου αθλητικού και ποδοσφαιρικού Σωματείου, συμφώνως τω περί Σωματείων Νόμω, υπό την επωνυμίαν «Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπολιτών Θεσσαλονίκης», επιψηφίσαντες και εγκρίναντες παμψηφεί, κατόπιν τριών αλλεπαλλήλων αναγνώσεων, το παρόν καταστατικόν, ο και προς επικύρωσιν υποβάλλομεν εις το καθ’ ημάς Πρωτοδικείον.

Εν Θεσσαλονίκη, τη 27η Δεκεμβρίου 1925

Η επί του Καταστατικού Συντακτική Επιτροπή και Ιδρυταί
υπογραφαί:

Φ.Λ. Βυζάντιος, Κ.Α. Κρητικός, Δ. Κοεμτζόπουλος, Νικολαΐδης, Σ. Ομουρλόγλου, Αριστόδ. Δημητριάδης, Μιχ. Θεοδοσιάδης.
τα Μέλη:

Νικ. Χιδίρογλου, Αχιλ. Βασιλειάδης, Μιχαήλ Θεοδοσιάδης, Σωτήρ. Ραπτόπουλος, Θεοδ. Δάγκας, Κ. Α. Κρητικός, Ι. Σακελλαρίδης, Δ. Κοεμτζόπουλος, Ευριπ. Νικολαΐδης, Παναγ. Μαλέσκας, Μιχ. Καρυωτάκης, Χριστόφ. Παντερμαλής, Σωτήρ. Σεραφειμίδης, Ευστρ. Θεοδωρίδης, Φανούριος Βυζάντιος, Τώνης Σκέμπρης, Μικές Βεντουρέλης, Αριστόδ. Δημητριάδης, Αλέξ. Αγγελόπουλος, Μ. Εμμανουηλίδης, Α. Ν. Τσούλκας, Κ. Κωνσταντινίδης, Χριστ. Καρυωτάκης, Α.Η. Σαμαντζόπουλος, Σεβ. Διαμαντόπουλος, Ι. Παπαδόπουλος, Δ. Τσοχατζόπουλος, Ε. Χατζόπουλος, Ι. Παπαδόπουλος, Α. Γεωργιάδης, Σ. Βαφειάδης, Σ. Γρυζαγορίδης, Β. Σαμαρίδης, Κ. Κλιμαντάκης, Ι. Νομικός, Ν.Δ. Πουσουράς, Μ.Θ. Στρόπιος, Ι. Λιάκος, Η. Αθανασιάδης, Παντ. Καλπακτσόγλου
Ο Πρόεδρος (υπογραφή: Κ. Κρητικός)
O Γεν. Γραμματεύς (υπογραφή: Δ. Κοεμτζόπουλος)
(το Πρωτόκολλο Ίδρυσης της ΑΕΚΘ)

Η υπογραφή του παραπάνω εγγράφου συνιστά τη ληξιαρχική πράξη γέννησης της ανεξάρτητης ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (ΑΕΚΘ). Πρόκειται ουσιαστικά για την πρωτοβουλία ανεξαρτητοποίησης του Αθλητικού Τμήματος της Ένωσης Κωνσταντινουπολιτών, που είχε ιδρυθεί 6 μήνες νωρίτερα, τον Ιούνιο του 1925, μέσα στους κόλπους της ΕΚ, βάσει του αναθεωρημένου της Καταστατικού του 1924. Σύμφωνα με το άρθρο 27 του Καταστατικού αυτού, μπορούσε να δημιουργηθεί Αθλητικό Τμήμα, υπαγόμενο στο Κοινωνιολογικό Τμήμα της ΕΚ, και μάλιστα το Τμήμα αυτό θα μπορούσε και να καταστεί ανεξάρτητο, με δική του ονομασία:

(Τα άρθρα 26 και 27 του αναθεωρημένου Καταστατικού της ΕΚ)
Το πρώτο ΔΣ της ΑΕΚΘ αποτέλεσαν οι εξής:
Πρόεδρος: Κωνσταντίνος Κρητικός
Αντιπρόεδρος: Παντελής Καλπακτσόγλου
Γεν. Γραμματεύς: Δημήτριος Κοεμτζόπουλος
Ταμίας: Ιωακείμ Ιωακειμόπουλος
Ειδ. Γραμματεύς: Νικόλαος Χιδίρογλου
Σύμβουλος: Μιχαήλ Θεοδοσιάδης
Σύμβουλος: Σωτήριος Σεραφειμίδης
Σύμβουλος: Αχιλλεύς Βασιλειάδης
Έφορος ποδοσφαιριστών: Αλέξανδρος Αγγελόπουλος
Έφορος Αθλητών: Σταύρος Ομουρλόγλου

Μεταξύ των μελών της ΕΚ που υπέγραψαν την ίδρυση του ανεξάρτητου αθλητικού σωματείου της ΑΕΚΘ, στις 27 Δεκεμβρίου 1925, και των μελών του πρώτου Διοικητικού της Συμβουλίου διακρίνονται πολλές προσωπικότητες που διαδραμάτισαν 3 μήνες μετά πρωταγωνιστικό ρόλο στην ίδρυση του ΠΑΟΚ και μετά από λίγα χρόνια συνδέθηκαν απολύτως με το μέλλον και την πορεία του λαοφιλούς προσφυγικού μας συλλόγου:

Παντελής Καλπακτσόγλου (αντιπρόεδρος του πρώτου ΔΣ του ΠΑΟΚ)
Κωνσταντίνος Κρητικός (Γεν. Γραμματέας του πρώτου ΔΣ του ΠΑΟΚ)
Ιωακείμ Ιωακειμόπουλος (Ταμίας του πρώτου ΔΣ του ΠΑΟΚ)
Αλέξανδρος Αγγελόπουλος (Έφορος ποδοσφαιριστών ΠΑΟΚ)
Αριστόδημος Δημητριάδης (Έφορος αθλητών ΠΑΟΚ)
Παναγιώτης Μαλέσκας (Σύμβουλος)
Μιχαήλ Θεοδοσιάδης (Σύμβουλος)

Επίσης, ο Αντιπρόεδρος της ΑΕΚΘ Δημ. Κοεμτζόπουλος ήταν συγγενής (αδελφός ενδεχομένως) του Κωνσταντίνου Κοεμτζόπουλου (Σύμβουλος ΔΣ ΠΑΟΚ), ενώ βλέπουμε ότι υπάρχουν και άλλα κοινά επώνυμα μεταξύ μελών της ΑΕΚΘ και του ΠΑΟΚ, το οποίο πρακτικά σημαίνει ότι πρόκειται για άτομα της ίδιας οικογένειας, που ήταν μέλη της ΕΚ και πρωταγωνίστησαν στην ίδρυση της ΑΕΚΘ (Δεκέμβριος 1925) και αμέσως μετά του ΠΑΟΚ (Μάρτιος 1926). Ανάφερουμε για παράδειγμα τον Α. Ν. Τσούλκα (μέλος ΑΕΚΘ) και τον Μενέλαο Τσούλκα (Ειδικός Γραμματέας πρώτου ΔΣ ΠΑΟΚ), Ι. Παπαδόπουλος (μέλος ΑΕΚΘ) και Π. Παπαδόπουλος (μέλος ΠΑΟΚ). Α. Γεωργιάδης (μέλος ΑΕΚΘ), Γ. Γεωργιάδης (μέλος ΠΑΟΚ).

Η σύγκριση των ονομάτων στα ιδρυτικά έγγραφα της ΑΕΚΘ και του ΠΑΟΚ (Πρωτόκολλα Ίδρυσης, Μέλη ΔΣ, Υπογραφές μελών στις ιδρυτικές συνελεύσεις) δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι οι ιδρυτές των δύο σωματείων ήταν μέλη της ίδιας οικογένειας, κάτι που δεν άργησε εξάλλου να φανεί και στην πράξη, με την απορρόφηση της ΑΕΚΘ από τον ΠΑΟΚ το 1929 και την ενιαία πορεία που ακολούθησαν τα μέλη των δύο συλλόγων έκτοτε και ες αεί.

(με κόκκινη γραμμή υπογραμμίζονται τα κοινά μέλη της ΑΕΚΘ και του ΠΑΟΚ και με πράσινη γραμμή τα μέλη που έχουν το ίδιο επώνυμο).

Αξίζει να σημειωθεί ότι ενώ το Καταστατικό της ΕΚ προέβλεπε τη δυνατότητα ανεξαρτητοποίησης του Αθλητικού της Τμήματος «υπό ιδίαν ονομασίαν», δηλαδή με νέο, ξεχωριστό όνομα, οι ιδρυτές της ΑΕΚΘ επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν τον ήδη υπάρχον όνομα του Αθλητικού Τμήματος της ΕΚ. Η επιθυμία των ιδρυτών, που είχαν εκ των προτέρων τη στήριξη του ΔΣ της ΕΚ, και ιδιαίτερα του Προέδρου της ΕΚ Λεωνίδα Καραμαούνα, ήταν να συμπεριληφθούν στο νέο ανεξάρτητο σωματείο όλα τα αθλητικά τμήματα της ΕΚ και ουσιαστικά να διαλυθεί το υφιστάμενο αθλητικό τμήμα της Ένωσης. Επί της ουσίας όμως μόνο το ποδοσφαιρικό τμήμα της ΕΚ εντάχθηκε στο νέο σωματείο, την ΑΕΚΘ (ο Μικές Βεντουρέλης και ο Χριστόφορος Παντερμαλής υπογράφουν ως μέλη και το Πρωτόκολλο Ίδρυσης της ΑΕΚΘ, όπως βλέπουμε στα σχετικά έγγραφα).

Η εξέλιξη των πραγμάτων, ως γνωστόν, δεν υπήρξε ομαλή. Υπήρξαν αντιδράσεις και μάλιστα έντονες, από μέλη της Διοικητικής Επιτροπής του Αθλητικού Τμήματος της ΕΚ, εξαιτίας της χρήσης του ονόματος του Αθλητικού Τμήματος (Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπολιτών), οι οποίες δεν περιορίστηκαν απλώς σε εσωτερικές αντιπαραθέσεις άλλα έλαβαν τη μορφή δημόσιας καταγγελίας με δημοσίευση επιστολών στον ημερήσιο Τύπο της Θεσσαλονίκης, εκατέρωθεν, τον Φεβρουάριο του 1926, πριν ακόμα επικυρωθεί η ίδρυση του νέου σωματείου από το Πρωτοδικείο της Θεσσαλονίκης (η αναγνώριση δημοσιεύθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1926 με την απόφαση αρ. 265 του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης). Τα μέλη των Αθλητικού Τμήματος κατηγορούσαν τον Πρόεδρο και το ΔΣ της Ένωσης ότι δεν είχαν αρμοδιότητα να εγκρίνουν την ανεξαρτητοποίηση του Αθλητικού Τμήματος με απόφαση μόνο του ΔΣ, αλλά έπρεπε να προηγηθεί απόφαση Γενικής Συνέλευσης, για να γίνει αποδεκτή η ανεξαρτητοποίηση.

Η σύγκρουση αυτή διήρκεσε περίπου 2,5 μήνες. Στις 7 Μαρτίου 1926 πραγματοποιήθηκε εν τέλει μετά από πρωτοβουλία του Προέδρου της ΕΚ Λ. Καραμαούνα κοινή Γενική Συνέλευση των δύο πλευρών, στην οποία εκλέχθηκε νέο Δ.Σ. της ΑΕΚΘ, στο οποίο εξελέγησαν τελικά εκπρόσωποι μόνο της μίας τάσης, που ήταν με την πλευρά του Αθλητικού Τμήματος της ΕΚ. Οι ιδρυτές της ΑΕΚΘ όταν αντιλήφθηκαν ότι είχαν χάσει όλες τις θέσεις στο Δ.Σ. αποχώρησαν από τη συνέλευση απογοητευμένοι. Με 92 ψήφους ο Νίκος Πετρόπουλος ισοψήφισε με τον Αριστείδη Μίσιο. Οι άνθρωποι οι οποίοι είχαν πολεμήσει με σφοδρότητα την ίδρυση της ΑΕΚΘ, αυτοί που είχαν αποκαλέσει παρασυναγωγή την ιδρυτική της Γενική Συνέλευση είχαν τώρα κερδίσει τις θέσεις στο Διοικητικό της Συμβούλιο!

Οι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚΘ, που υποστήριζαν την πλευρά των ιδρυτών του συλλόγου δεν δέχθηκαν αυτή την εξέλιξη και έστειλαν στις 26 Μαρτίου 1926 ανακοίνωση στις εφημερίδες κατά της νέας Διοίκησης που είχε προκύψει από τη Συνέλευση:

Η απάντηση της νέας διοίκησης της ΑΕΚΘ ήρθε άμεσα, στις 28 Μαρτίου 1926, με δημοσίευση άρθρου στο οποίο αναφέρεται η διαγραφή από την ΑΕΚΘ των ποδοσφαιριστών που υπέγραψαν την ανακοίνωση και η παραπομπή τους στην Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μακεδονίας Θράκης. Παράλληλα τους απαγορεύθηκε η χρησιμοποίηση του ονόματος «ΑΕΚΘ», διότι αυτό θα συνεπαγόταν με την ποινική τους δίωξη:

Εκτός από τη χρήση του ονόματος απαγορεύθηκε και η χρήση του εμβλήματος της ΑΕΚΘ, του δικέφαλου αετού, ο οποίος οριζόταν ως επίσημα ως έμβλημα του συλλόγου στα άρθρα 28 και 29 του Καταστατικού, που είχε υπογραφεί στις 27 Δεκεμβρίου 1925:

(Η τελευταία σελίδα του Καταστατικού της ΑΕΚΘ με τα άρθρα 28 και 29 που αναφέρουν τον δικέφαλο αετό ως επίσημο έμβλημα του συλλόγου. Ο πρώτος αθλητικός σύλλογος προσφύγων που χρησιμοποίησε τον δικέφαλο αετό ως έμβλημα στην Ελλάδα ήταν η ΒΑΕ).

Δύο μέρες αργότερα, στις 30 Μαρτίου 1926 υπογράφηκε στον ίδιο χώρο που είχε ιδρυθεί και η ΑΕΚΘ, δηλαδή τα γραφεία της Λέσχης της Ένωσης Κωνσταντινουπολιτών (στην οδό Βασιλέως Γεωργίου, αρ. 29) το Πρωτόκολλο ίδρυσης του Πανθεσσαλονίκειου Αθλητικού Ομίλου Κωνσταντινουπολιτών. Η απορρόφηση της ΑΕΚΘ από τον ΠΑΟΚ το 1929 καθιστά τον σύλλογό μας τον μοναδικό κληρονόμο αυτής της ιστορίας. Ο σύλλογός μας οφείλει να προβάλλει και να αναδεικνύει την ιστορία του, ως ένδειξη τιμής και σεβασμού προς τους ιδρυτές του που αγωνίστηκαν για να επιβιώσουν και να στεριώσουν στη νέα τους πατρίδα, την οποία αγάπησαν ευθύς εξαρχής. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ΠΑΟΚ απευθυνόταν πλέον όχι μόνο προς τους πρόσφυγες αλλά προς όλους τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης, ανεξαρτήτως καταγωγής, ακριβώς γιατί επέλεξε να χρησιμοποιήσει στο όνομά του τον όρο που εγκόλπωνε την επιθυμία για την απόκτηση και μιας νέας ιδιότητας για το προσφυγικό στοιχείο: να καταστεί ΠΑΝΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΟ.

100 χρόνια μετά, μπορούμε μετά βεβαιότητος να πούμε ότι ο ΠΑΟΚ δεν έγινε απλώς Πανθεσσαλονίκειος αλλά έχει καταστεί Πανελλαδικός και Παγκόσμιος!

Ομάδα Ιστορίας ΑΣ ΠΑΟΚ».

Το άρθρο Ημερομηνία ορόσημο για τον ΠΑΟΚ (27/12) εμφανίστηκε πρώτα στο PAOK TODAY.

Ο λόγος για τους Νίκο Σωτηριάδη και Γιώργο Βατίκη, που σε ηλικία 32 και 22 ετών αντίστοιχα, έδωσαν τη ζωή τους στο ελληνοαλβανικό μέτωπο, κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Για τους δύο ήρωες του ΠΑΟΚ, η “ασπρόμαυρη” ΠΑΕ έχει γράψει: “Τον Οκτώβριο του 1940 το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης ήταν σε εξέλιξη πριν η Ιταλία του Μουσολίνι απαιτήσει από την Ελλάδα την παράδοση της και πάρει ως απάντηση το ΟΧΙ. Ο ΠΑΟΚ στις 20 Οκτωβρίου που έγινε η 4η και τελευταία αγωνιστική επικράτησε με 2-1 του Μακεδονικού.

Η έναρξη του πολέμου έφερε την γενική επιστράτευση και φυσικά το τέλος κάθε αθλητικής δραστηριότητας. Οι ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ παρουσιάστηκαν στο στρατό και δύο από αυτούς έδωσαν τη ζωή τους στη μάχη. Ο τερματοφύλακας Νίκος Σωτηριάδης και ο αμυντικός Γιώργος Βατίκης. Είναι ανάμεσα στους τέσσερις που πρωταγωνιστούσαν στα ελληνικά γήπεδα και άφησαν την τελευταία τους πνοή στο μέτωπο.

Ο Σπύρος Κοντούλης της ΑΕΚ και ο Μίμης Πιερράκος του Παναθηναϊκού ήταν οι άλλοι δύο. Μάλιστα, στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος του 1939 ανάμεσα στον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ έβγαλαν όλοι οι ποδοσφαιριστές μαζί μια αναμνηστική φωτογραφία και οι Βατίκης – Κοντούλης είναι ο ένας δίπλα στον άλλο και ο Νίκος Σωτηριάδης ακριβώς από κάτω τους.

Αρκετά χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, ο νεαρός αθλητικός συντάκτης Μίμης Παπαναγιώτου που αργότερα έγινε προϊστάμενος του γραφείου Τύπου της Προεδρίας της Δημοκρατίας, έγραψε παραστατικά τις λεπτομέρειες για τους “Τραγικούς Ηρωες” του πολέμου του 1940.

Τα αποσπάσματα είναι από την εφημερίδα “Αθλητική Ηχώ”, έχοντας διατηρηθεί το ύφος και η ορθογραφία της εποχής.

ΝΙΚΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ (28/01/1941, ετών 32)

Ετος γέννησης: 1908 (Μουδανιά)

Ομάδες: Λευκός Αστήρ, ΠΑΟΚ (1932-1941)

Βιέννη, λίγο μετά την κήρυξη, κουβέντα με τον φίλο του, Μανώλη Καρούση: «Ηταν για πρώτη φορά δύσθυμος. Άναψε τσιγάρο, φύσηξε τον καπνό. ‘Εχω μια ανησυχία. Ο πόλεμος… Φεύγουμε για Μέτωπο. Ποιος ξέρει… Αν δεν γυρίσω, Μανώλη…’». Ο Καρούσης σάστισε. Διάολε, ο Νίκος δεν φοβότανε ποτέ. Ο μόνος, έλεγαν, που είχε τα άντερα να βουτάει στα πόδια του «τανκ», Κλεάνθη Βικελίδη…

Ξημερώματα 28ης Ιανουαρίου 1941, Κλεισούρα. Παραμονές της γενικής επίθεσης του 50ού Συντάγματος Πεζικού. «Ο λοχίας Νίκος Σωτηριάδης με την ομάδα του μετράει τις ώρες. Σκάει ένας όλμος. Δεύτερος… ‘Να πάρη, θα μας χαλάσουν τα σχέδια οι φρατέλοι’. Αρπάζει μια χειροβομβίδα. ‘Τι κάνεις λοχία; Να σε φάνε τζάμπα, σαν ορτύκι;’» Το πολυβόλο σωπαίνει… «Κοντεύει να φέξη. Ο λοχίας γυρίζει σε έναν φαντάρο: ‘Στείλε χαιρετίσματα, πριν ξεκινήσουμε, στον Θεσσαλονικιό, τον Σουγιουλτζή’». Σάλπισμα, επίθεση…

«Πηδάει από το χαράκωμα. Το τμήμα του, στους πρόποδες υψώματος της Τσέροβας. Ψηλά, οι Ιταλοί έχουν εγκατεστημένα πυροβολεία. Οι κάννες ξερνούν φωτιά και σίδερο. Bουτάει σε μια τρύπα, που έχει κάνει στη γη μία οβίδα. Καλύπτεται, εξετάζει. Ξαναμμένος από το μεθύσι του μπαρουτιού, εξορμά. Μια ριπή σφυρίζει, ξαναπέφτει μπρούμυτα στην τρύπα. Δεν κρατιέται πια. ‘Απάνω τους, παιδιά. Αέρα’… Η μοιραία στιγμή. Καθώς σηκώνεται στα γόνατα, η ριπή τού γαζώνει το στήθος». Είκοσι δύο μέρες πριν, οι δικοί του είχαν πάρει το τελευταίο γράμμα. Η μάνα, η αδελφή του (μαζί έμεναν, στην Ακροπόλεως), η αρραβωνιαστικιά του, Μάρω Οικονόμου…

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΑΤΙΚΗΣ (17/11/1940, ετών 22)

Ετος γέννησης: 1918 (Θεσσαλονίκη)

Θέση: Αριστερός οπισθοφύλακας

Ομάδα: ΠΑΟΚ

Μοράβας, 17 Νοεμβρίου 1940… «Μέρες τώρα, μάχη σκληρή. Εφτά φορές στην ίδια μέρα το ύψωμα 1878, καταλαμβάνεται και ανακαταλαμβάνεται. Η διαταγή του επιτελείου, αμετάκλητη: πρέπει να παρθή, να πάρουμε σίγουρα την Κορυτσά. Η 573η μονάς πυροβολητών ενισχύει το 27ον Σύνταγμα Κοζάνης. Διοικητής μίας πυροβολαρχίας της, ο έφεδρος ανθυπασπιστής, Γιώργος Βατίκης». Είχε μόλις βγει από τη Σχολή Εφέδρων της Σύρου… «Απόγευμα, άλλη μια επίθεσις. Ο νεαρός ανθυπασπιστής, αχρηστεύει με πυροβόλα δύο βασικές εστίες αμύνης των Ιταλών. Και κατορθώνει να στήση το πολυβόλο του στην κορυφή του υψώματος. Εκεί ψηλά, με 10 πολυβολητάς του. Οι Ιταλοί χτυπάνε. Ο πρώτος πολυβολητής πέφτει.

Ο δεύτερος…». Μένουν έξι… «Νοιώθει πόνο στον ώμο. Ψαύει με τα δάκτυλα. Κατακόκκινα. Κάποια σφαίρα. Τσουρουφλάει τη σάρκα. Μα μένει εκεί, πρώτη γραμμή. Νέα φωτιά…». Μένουν πέντε, τρεις… «Λυσσασμένος, ορμάει στο πυροβόλο, βάλη μόνος του. Η μοίρα το ‘φερε να μείνη τελευταίος. Οι στρατιώτες του έπεσαν μέχρις ενός. Το σούρουπο, έφθασαν οι ενισχύσεις. Οταν ανέβηκαν, με επί κεφαλής τον ανθυπολοχαγό, Κωνσταντίνο Κολόμβα, τον βρήκαν νεκρό επάνω στο πυροβόλο, με γαζωμένο στήθος». Ο πρώτος Ελληνας αθλητής που «έπεσε» στο αλβανικό. Μία μέρα πριν από τον Πιερράκο! Θυσία που άνοιξε τον δρόμο για την Κορυτσά.

Τρίτη μέρα Δεκεμβρίου, επιστολή Κολόμβα στη μάνα του, Μακρίνα: «Τον ενεταφίασα μόνος. Κλίνω ευλαβικά το γόνυ προ του μεγάλου νεκρού…». Πρώτος, το πληροφορήθηκε ο άνδρας της αδελφής του Πολύμνιας, αντιεισαγγελέας Γαλόπουλος. Δεν μίλησε. Λίγο μετά, το τηλεγράφημα στον Μεταξά σκορπούσε ρίγη: «Χαλάλι το παιδί μας για την πατρίδα…». Απάντηση: «Σας εννοώ, σας θαυμάζω. Το παιδί σας ζη τώρα αιώνια…».

Μετά θάνατον, ο Βατίκης προήχθη σε ανθυπολοχαγό και του απενεμήθη Αργυρούν Αριστείο Ανδρείας και Δίπλωμα Ευγνωμοσύνης της Πατρίδος”.

Το άρθρο Ο ΠΑΟΚ δεν ξεχνά τους ήρωες του! εμφανίστηκε πρώτα στο PAOK TODAY.

Η Ελλάδα, καταγράφεται και χαρακτηρίζεται από την Ιστορία, όπως έχει σημειώσει χαρακτηριστικά η ισπανική εφημερίδα El Pais, σε αναφορά της στις μοναδικές εκείνες στιγμές, ως «η πιο ανυποψίαστη και απροσδόκητη πρωταθλήτρια του Euro», βιώνοντας 23 ημέρες έκστασης το 2004. Από την πρώτη έως την τελευταία.

Από τον εναρκτήριο αγώνα ενάντια στην οικοδέσποινα Πορτογαλία (2-1), έως στον τελικό στις 4 Ιουλίου ενάντια στην ίδια αντίπαλο (1-0).

Στην πορεία, ισοπαλία εναντίον της Ισπανίας (1-1), ήττα από την Ρωσία (2-1) και δύο νίκες στους προημιτελικούς και ημιτελικούς εναντίον της Γαλλίας, (1-0) και της Τσεχίας (1-0). Πρωταθλήτρια Ευρώπης με επτά γκολ υπέρ και τέσσερα κατά.

Μέχρι τότε, η εθνική μας εμφανίστηκε μόλις σε δύο μεγάλες διοργανώσεις: ένα Παγκόσμιο Κύπελλο (1998) και ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (1980). Και σε αμφότερες, αποκλείσθηκε στον πρώτο γύρο.

Η δυναμική του επιτεύγματος κατέρρευσε στις τελικές φάσεις των επόμενων τεσσάρων μεγάλων τουρνουά: δύο Euro (2008 και 2012) και δύο Παγκόσμια Κύπελλα (2010 και 2014).

«Δύο άνδρες αποτέλεσαν σημείο αναφοράς αυτής της τεράστιας ομάδας: ο προπονητής, Οτο Ρεχάγκελ, και ο επιθετικός, Άγγελος Χαριστέας, ο οποίος σημείωσε τρία γκολ, συμπεριλαμβανομένου αυτού στον τελικό», ανέφερε η ισπανική εφημερίδα.

Κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί το 2001, όταν ήταν ήδη 63 ετών, ότι ο Γερμανός προπονητής θα μπορούσε να οδηγήσει την Ελλάδα στον «Όλυμπο» για να κερδίσει το Euro και στη συνέχεια να προκριθεί σε ένα άλλο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και ένα Παγκόσμιο Κύπελλο. Ήταν αδιανόητο, ανεξάρτητα από τις επαναλαμβανόμενες επιτυχίες του στα σχεδόν 30 χρόνια εμπειρίας του στη Bundesliga (δύο πρωταθλήματα με την Βέρντερ Βρέμης και ένα με τον Καϊζερσλάουερν).

Παρέμεινε κοντά μας, στον πάγκο της εθνικής για εννέα χρόνια: 106 παιχνίδια με το 50% των νικών (53) με 23 ισοπαλίες και 30 ήττες. Είναι ακόμα ο μόνος προπονητής που έχει κερδίσει την διοργάνωση χωρίς να γεννηθεί στη συγκεκριμένη χώρα.

Ο Ρεχάγκελ, γνωστός ως… σκληρός προπονητής και αφοσιωμένος σε εμμονές με τακτικές, μετέτρεψε άγνωστους ποδοσφαιριστές σε «στρατό».

Η βάση της ομάδας ήταν 15 παίκτες που έπαιζαν σε ελληνικούς συλλόγους μαζί με τους υπόλοιπους από τους 23 που επιλέχθηκαν από τους «μετανάστες» που έπαιζαν στην Ιταλία (τρεις), την Αγγλία (δύο), την Ισπανία, την Πορτογαλία και τη Γερμανία (ένας).

Ένα τέλειο μείγμα. Σκληροί παίκτες, εννέα ήδη στα τριάντα τους, που έπαιξαν κάθε παιχνίδι σαν να ήταν το τελευταίο τους. Ισχυρή άμυνα, ανίκητοι στον αέρα και με  πρακτική στις αντεπιθέσεις. «Μπορείς να διαφωνήσεις με το στιβαρό και αμυντικό του στυλ, αλλά όχι με το μεγαλείο του θριάμβου του», παρατήρησε  η El Pais.

Ο άνθρωπος-γκολ, βρήκε απάντηση στο όνομα του Άγγελου Χαριστέα. Ήρθε στην Πορτογαλία σε ηλικία 24 ετών. Έπαιζε ήδη για την Βέρντερ και χάρη στη φήμη που πέτυχε στο Euro 2004, δημιούργησε μια μακρά επαγγελματική καριέρα που έληξε το 2013 στη Σαουδική Αραβία αφού πέρασε από Αγιαξ, Φέγενορντ, Νυρεμβέργη, Λεβερκούζεν, Αρ Αβινιόν, Σάλκε και Παναιτωλικό. Στην εθνική, έφθασε τα 88 παιχνίδια και τα 25 γκολ.

Για την πιο σημαντική ημέρα της ζωής του, διατηρεί αξέχαστες αναμνήσεις: «Ορισμένα όνειρα τα κρατάς για τον εαυτό σου και δεν μιλάς ποτέ γι’ αυτά. Το όνειρό μου όταν άρχισα να παίζω ποδόσφαιρο ήταν να πετύχω γκολ σε έναν τελικό Euro, γιατί το πρώτο παιχνίδι που είδα στην τηλεόραση ήταν ο τελικός του 1988, με το γκολ του Βαν Μπέστεν».

Ήταν οκτώ ετών κι έχει μόνο μία εξήγηση για το μυστικό αυτής της επιλογής. «Ήμασταν μια οικογένεια. Βάζαμε το συλλογικό μπροστά από το άτομο. Ο καθένας έπαιξε για τη χώρα, για την ομάδα, όχι για τον εαυτό του. Όλοι σεβόμαστε και αγαπήσαμε αυτό που κάναμε. Είχαμε έναν προπονητή με πολύ καλή φιλοσοφία και μας οργάνωσε πολύ καλά. Αν βάλεις όλα αυτά τα κομμάτια μαζί, είναι μια συνταγή να είσαι πρωταθλητής».

Το άρθρο Σαν σήμερα: 21 χρόνια από τη μέρα που σηκώθηκε το.. μαμημένο (vid) εμφανίστηκε πρώτα στο PAOK TODAY.

Ο ΠΑΟΚ έμοιαζε η ιδανική λύση. Του πρόσφερε τον ήλιο που χρειαζόταν για να ξεπεράσει τα δερματικά του προβλήματα και πολύ κυριότερο την ευκαιρία να κερδίσει τίτλους. Ετσι, ο Γκιούλα Λόραντ στα τέλη του 1974 πήρε το δρόμο για τη Θεσσαλονίκη. Εκεί που έγινε μύθος κι εκεί που έμελλε ν’ αφήσει την τελευταία του πνοή. Σαν σήμερα στις 31 Μαΐου του 1981. Στον πάγκο. Σαν μεγάλος καπετάνιος που δεν εγκατέλειψε το καράβι ακόμα και όταν ένιωθε τις δυνάμεις του να τον εγκαταλείπουν.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ: Παρί Σεν Ζερμέν – Ιντερ: Το κανάλι του τελικού του Champions League

Οπως το ντεμπούτο του στον ΠΑΟΚ ήταν ένα νικηφόρο ντέρμπι απέναντι στον Ολυμπιακό τον Δεκέμβριο του 1974 (2-0), έτσι έμελλε να γραφτεί και το φινάλε επτά χρόνια αργότερα, στο δεύτερο πέρασμά του από τον ΠΑΟΚ. Και πάλι με αντίπαλο τον Ολυμπιακό. Και πάλι με νίκη. Μόνο που εκείνη τη φορά δεν πρόλαβε να δει τους παίκτες με τον Δικέφαλο στο στήθος να πανηγυρίζουν…

Στο 17ο λεπτό του αγώνα ΠΑΟΚ – Ολυμπιακού στη Τούμπα για την 32η αγωνιστική του πρωταθλήματος ο Λόραντ κάτι ψέλλισε στους συνεργάτες του. Κανείς δεν κατάλαβε τι είπε και αμέσως μετά αντιλήφθηκαν πως σωριάστηκε στο έδαφος. Ο γιατρός του ΠΑΟΚ προσπάθησε να τον επαναφέρει χωρίς αποτέλεσμα και αφού αρχικά μεταφέρθηκε στα αποδυτήρια της Τούμπας, οκτώ λεπτά πήγε με το ασθενοφόρο στο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης, όπου επιβεβαιώθηκε το μοιραίο.

Στη Τούμπα το ματς συνεχιζόταν και οι ποδοσφαιριστές κοιτούσαν προς τον πάγκο, δεν έβλεπαν τον προπονητή τους και καταλάβαιναν ότι κάτι συμβαίνει. Στο ημίχρονο οι υπεύθυνοι της ομάδας τους έκρυψαν την αλήθεια. Τους είπαν απλά ότι ο Λόραντ ένοιωσε αδιαθεσία και πήγε στο νοσοκομείο.

Εκείνο το ζεστό απόγευμα στην Τούμπα, ο μεγάλος Μαγυάρος δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό. Οι γιατροί είπαν ότι «η καρδιά του ήταν σμπαραλιασμένη, πρέπει να είχε καρδιοπάθεια τα τελευταία πέντε χρόνια». Οι παίκτες του, δίχως να γνωρίζουν το τραγικό τέλος, κλήθηκαν στο δεύτερο ημίχρονο να συνεχίσουν κανονικά το παιχνίδι. Νίκησαν 1-0 με το γκολ του Βασιλάκου. Στο τέλος, στα αποδυτήρια έμαθαν την αλήθεια κι έμειναν εκεί πολύ ώρα, άπραγοι, αμίλητοι.

Στο γήπεδο της Τούμπας παιζόταν και μια άλλη παράλληλη τραγωδία. Η γυναίκα του Λόραντ, Ιβ κι η μικρή τους κόρη Μολκί άκουσαν στο ραδιόφωνο ότι ο άνθρωπός τους κατέρρευσε κι έτρεξαν στη Τούμπα για να μάθουν τι συνέβαινε. Ο διερμηνέας του Λόραντ τις οδήγησε στο νοσοκομείο και τους ενημέρωσε για το τι είχε συμβεί.

Πριν το μοιραίο έμφραγμα στις 31 Μαΐου 1981 στη Τούμπα η ιατροδικαστική έκθεση έδειξε ότι ο Λόραντ είχε υποστεί άλλα δύο εμφράγματα. Το πρώτο έξι μήνες νωρίτερα και το δεύτερο μία εβδομάδα πριν το μοιραίο!

Το σοκ που προκλήθηκε στην οικογένεια του ΠΑΟΚ από την απώλεια του Λόραντ ήταν τρομακτικό. Χαρακτηριστικό είναι ότι την ίδια μέρα εκτυλίχθηκαν ακόμη δύο τραγωδίες.

Το βράδυ της Κυριακής άφησε την τελευταία του πνοή και ο Χρηστάκης, ο λαϊκός τραγουδιστής που βρισκόταν στο πατρικό του στη Καβάλα προσπαθώντας να συνέλθει από το εγκεφαλικό. Ο Χρηστάκης (Χρήστος Σύρπος) ήταν φίλος του Λόραντ… Τον είχε γνωρίσει στη Θεσσαλονίκη στη πρώτη του θητεία και τον είχε επισκεφτεί στη Φρανκφούρτη όταν ήταν προπονητής στην Αιντραχτ την οποία είχε αναλάβει στην τελευταία θέση της βαθμολογίας και την είχε οδηγήσει στα ψηλά σκαλοπάτια της Mπουντεσλίγκα.

Ο Χρηστάκης βρισκόταν στην ανάρρωση από το εγκεφαλικό που του είχε αφήσει αναπηρία στην αριστερή πλευρά. Ο Λόραντ τον φιλοξένησε στο σπίτι του και του προσέφερε κάθε βοήθεια. Όταν ο τραγουδιστής άκουσε για τον χαμό του φίλου του έπαθε το τρίτο εγκεφαλικό που ήταν και το μοιραίο!

Τη ζωή του έχασε την ίδια ημέρα κι ένας οπαδός του ΠΑΟΚ, ο 26χρονος Μιχάλης Μπορέτος, ο ο οποίος στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του Λόραντ έπεσε στον φωταγωγό της πολυκατοικίας που διέμενε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.

Ποιος ήταν ο Λόραντ

Ο Γκιούλα Λόραντ γεννήθηκε στην Ουγγαρία στις 6 Φεβρουαρίου του 1923. Μεσοαμυντικός, μέλος της θρυλικής Εθνικής Ουγγαρίας της δεκαετίας του ’50, προπονητής μετέπειτα – καθότι αυτομόλησε στη Γερμανία – της Καϊζερσλάουτερν, της Ντούισμπουργκ, , της Κολωνίας, των Κίκερς Οφενμπαχ (με βοηθό τον Οτο Ρεχάγκελ), της Αϊντραχτ, της Μπάγερν Μονάχου και της Σάλκε, έκλεισε την καριέρα και τη ζωή του στην Τούμπα. Συνολικά κάθισε σε 89 αγώνες στον πάγκο του ΠΑΟΚ και είναι τέταρτος στη λίστα πίσω από τον Λες Σάνον, Άγγελο Αναστασιάδη και τον Ράζβαν Λουτσέσκου .

Ασυμβίβαστος ο Λόραντ τον Ιανουάριο του 1949, προσπάθησε να μιμηθεί τον Κουμπάλα, που πέρασε τα σύνορα και μέσω Αυστρίας βρέθηκε στην Ιταλία, αλλά συνελήφθη στα σύνορα με την Αυστρία, στην καρότσα ενός φορτηγού. Τους επόμενους δέκα μήνες της ζωής του τους πέρασε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, φυλακισμένος από τη νέα κομμουνιστική κυβέρνηση.

Στο στρατόπεδο ο Λόραντ είχε σχεδιάσει να ηγηθεί μιας ομάδας αποστατών που θα έδινε σειρά αγώνων στη Δυτική Ευρώπη. Η ιστορία του ενέπνευσε τον σπουδαίο Αμερικανό σκηνοθέτη John Houston να δημιουργήσει την ταινία «Victory» («Η απόδραση των 11») στην οποία πρωταγωνιστούν ο Michael Cane, o Sylvester Stallone, o Pele και πολλοί άλλοι.

Ο Λόραντ εν τέλει αφέθηκε ελεύθερος από το στρατόπεδο συγκέντρωσης μετά από παρέμβαση του προπονητή της Εθνικής Ουγγαρίας, Γκούσταβ Σέμπες.

Ενας από τους λόγους που επέλεξε την Ελλάδα και τον  ΠΑΟΚ ήταν η συμβουλή του γιατρού του. Για να αντιμετωπίσει μια δερματική ασθένεια που τον ταλαιπωρούσε χρόνια, έπρεπε να ζήσει σε μια χώρα με πιο θερμό κλίμα, με ήλιο και φως.

Ο Γκιούλα Λόραντ είχε αναλάβει την τεχνική ηγεσία του ΠΑΟΚ τον Δεκέμβριο του 1974 και μάλιστα το ντεμπούτο του ήταν με νίκη κόντρα στον Ολυμπιακό (15/12/1974) με 2-0 στην Τούμπα.

Με τον Λόραντ στον πάγκο ο ΠΑΟΚ τερμάτισε πρώτος την σεζόν ´75-’76 πανηγυρίζοντας το πρώτο του πρωτάθλημα, το οποίο ουσιαστικά κατέκτησε στο ντέρμπι με την ΑΕΚ, την οποία νίκησε με 1-0 χάρη στο γκολ του Γκουερίνο. «Εμείς τρέχαμε όλη τη χρονιά με λαστιχένια παπούτσια», δήλωσε αμέσως μετά ο Ούγγρος προπονητής θέλοντας να καταδείξει τις δυσκολίες που είχε να αντιμετωπίσει ο ΠΑΟΚ για να πετύχει τον μεγάλο άθλο.

Εκείνη την αγωνιστική περίοδο πάντως, φαινόταν ήδη ότι σε αγωνιστικό επίπεδο ο ΠΑΟΚ ανοίγει τα φτερά του, καθώς η ιστορία έγραψε μεταξύ άλλων, ότι ήταν με τον Λόραντ προπονητή ο ΠΑΟΚ επικράτησε 1-0 της Μπαρτσελόνα στην Τούμπα, σε ένα από τα πρώτα κοινά ματς του Γιόχαν Κρόιφ με συμπαίκτη τον Γιόχαν Νέσκενς στους Μπλαουγκράνα.

Το καλοκαίρι του ’76, ωστόσο, επέλεξε να φύγει, καθότι ο Γιώργος Παντελάκης δεν μπορούσε να καλύψει τις υψηλές οικονομικές απαιτήσεις του, ενώ σημαντικό ρόλο έπαιξε και το επεισόδιο στο γήπεδο της Ριζούπολης λίγους μήνες νωρίτερα, με παράγοντες της ομάδας που ήθελαν να κάτσουν στον πάγκο και τον Μαγυάρο κόουτς να θέλει να τους στείλει στην εξέδρα. Επεισόδιο που προφανώς δεν ξεχάστηκε, παρά τις πυροσβεστικές παρεμβάσεις που υπήρξαν.

Ο Γκιούλα Λόραντ επέστρεψε στον ΠΑΟΚ στο τέλος Απριλίου του 1980 για την δεύτερη θητεία του στην ομάδα που έμελλε να τελειώσει με τόσο μοιραίο τρόπο.

Το άρθρο Σαν σήμερα: Η μέρα που ο Γκιούλα Λόραντ «έφυγε» από τη ζωή στον πάγκο του ΠΑΟΚ εμφανίστηκε πρώτα στο PAOK TODAY.