«Δεν ειν’ αργά, δεν ειν’ αργά ποτέ
Φτάνει να θέλεις, να επιμένεις, να πιστεύεις
Για νέες ήττες, για νέες συντριβές
Για όσα ποθείς μονάχα αξίζει να παλεύεις.
Γι’ άλλη μια χρεοκοπία κι άλλη μια υποταγή
Κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρία
Γι’ άλλη μια θεραπεία κι άλλη μια υποτροπή
Κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρία».
Αυτοί είναι οι στοίχοι ενός τραγουδιού με το οποίο μεγάλωσα. Το «Κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρία» και από τότε με συντροφεύει σε στιγμές όπως αυτή, στη Λιβαδειά. Ο ΠΑΟΚ υπέστη μια βαριά ήττα. Διασύρθηκε από τον Λεβαδειακό. Αυτό είναι κάτι που πλέον ανήκει στο παρελθόν και είναι στο χέρι της ομάδας και ολόκληρου του οργανισμού για τον τρόπο με τον οποίο θα το διαχειριστεί.
Τα παραδείγματα πολλά, αλλά ένα είναι το πλέον πρόσφατο και χαρακτηριστικό. Την περσινή σεζόν η ΑΕΚ ηττήθηκε με 6-0 από τον Ολυμπιακό για το κύπελλο. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, όλα άλλαξαν. Δεν μπόρεσε ποτέ να «αποβάλλει» αυτή την ήττα. Οχι να την ξεχάσει να κάνει σαν να μην υπάρχει. Να τη διαχειριστεί. Μέσα από τέτοιες καταστάσεις γεννιούνται πρωταθλητές. Να σας θυμίσω πως ο ο ΠΑΟΚ πήρε πρωτάθλημα σε σεζόν που στα μέσα Φεβρουαρίου έφαγε 4 γκολ από τον Ολυμπιακό στην Τούμπα, έχοντας χάσει, πάλι μέσα στην Τούμπα, τρεις μέρες νωρίτερα από τον Παναθηναϊκό;
Υπάρχουν πολλές αναγνώσεις της ήττας στη Λιβαδειά. Η μια είναι να σταθείς στο γεγονός πως όταν ο τερματοφύλακάς σου δέχεται τέσσερα γκολ σε πέντε τελικές στην εστία, όταν ο κεντρικός σου αμυντικός βάζει αυτογκολ και κάνει πέναλτι, όταν ο φορ σου αλλού πατά και αλλού βρίσκεται, μαζεύονται πολλά…
Υπάρχουν λοιπόν οι ατομικές ευθύνες, αλλά πάνω από όλα υπάρχει η νοοτροπία, και ο ΠΑΟΚ στη Λιβαδειά έπασχε και από τα δυο. Οταν ο ΠΑΟΚ χάνει 4-1 από τον Λεβαδειακό, με το τέταρτο γκολ να έρχεται στο 53′, οι αφορισμοί έρχονται αβίαστα. Οι επικεφαλής είναι δυο. Και όχι δυο τυχαίοι. Μιλάμε για το πλέον εκρηκτικό και ιστορικό δίδυμο των τελευταίων 15 ετών.
Ιβάν Σαββίδης και Ραζβάν Λουτσέσκου. Τη σχέση τους την έχουμε υπεραναλύσει σε βαθμό που κάποιος θα μας βαρεθεί. Αυτοί οι δυο κινούν τα νήματα. Σε μια σχέση που «μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε». Εχουνε φτάσει πολλές φορές στο σημείο μηδέν και έχουν χωρίσει μόνο μια. Μυστήρια κατάσταση. Λες και με το ένα χέρι κάνουν χειραψία και με το άλλο μπρα ντε φερ.
Σ’ αυτούς έπεφτε, πέφτει και θα πέφτει το βάρος όσο είναι μαζί. Αν και όποτε φύγει ο ένας από τους δυο, θα πέσει όλο στον άλλον. Αυτό δε σημαίνει πως οι παίκτες του ΠΑΟΚ είναι εκτός κάδρου. Μέσα είναι.
Στη Λιβαδειά άνοιξε μια παρένθεση και περιμένουμε να δούμε το πότε ο ΠΑΟΚ θα την κλείσει.
